Hayatı boyunca çalışmış, ama hiçbir zaman hiçbir zaman çalışmadan başkalarının üzerinden geçinenlerin sahip olduklarına sahip olamamış. Sürekli haksızlığa uğramış ve ezilmiş. İşte bu nedenle onun sahip olduğu tek şeyi olan hayatı için kendiminkini seve seve verebilirim.
En gerçek olabilir distopya kitaplarındandır. İnsanların neredeyse robotlaştığını görüyoruz. Herkesin neredeyse biribiriyle aynı olduğu bir gelecek. Ama o kadar da robot değiller. Neredeyse aynı olmayan kısım da özgürler. Yalnız durumun güzel yanı özgür olmadıkları tarafta oldukça fazla zevk ve keyif elde edebiliyorlar. Bunlar birbirlerini dengeliyor gibi görünüyor çünkü herkes halinden memnun, belki de başka türlü nasıl yaşanır bilmediklerindendir. Bu yaşamın dışından, ormandan, biri getirildiğinde katlanamıyor bu yaşantıya.