İnsan gider mi bilerek yasaklara
Kendini tehlikeye ata ata
ellerim saçlarında hâlâ
Her gün kabuslarımda
Kaç kere kaçtım kendimden
Aynı yangına baka baka
Adını anmak artık
dua değil ,lanet oldu bana
Kader getirir mi her zaman beni sana
Yollar değişse ,dünya yansa
Bile bile düştüm bu günaha
Belki bu bir sınav değil
Ne ödül ne ceza
Sadece bana yazılmış
Bitmeyen bir tekrar
Betül Yaşar
Göz yaşlarım akarken
Sel olur mu yüreğin
Dilim susarken
Duyar mısın sesi mi
Ruhum kaybolurken
Bir iz kalır mı sende
Rüzgar alıp götürse
Ne kalır geriye ?
Betül Yaşar
Kış güneşi misali
Sandım ama yanıldım.
Azat ettim duygularımı,
Tutsak odamdan çıktım.
Sana dair hislerimi
Bir türlü cümleye sığdıramadım.
Tek bildiğim
Kış güneşiymiş hata…
Unutmak belki de bana kalan en büyük yara.
B.Y