Betül
@betlce
Şu anda okuduğu kitaplar
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Gördüğü halde görmeyen körler..
Ben ne okudum dediğim bir kitap oldu açıkçası. Başlangıçta herkesin teker teker kör olması beni aşırı derecede husursuz etti, oturduğum yerden sıra bana da gelecekmiş gibi bi gerginlik yarattı üstümde. (Tabi bu yazarın anlatımının ne kadar etkili olduğuyla da alakalı. ) Daha sonra bu duruma alıştım ister istemez ve yutar gibi okumaya başladım olacakları, görülemeyecekleri.
Akıl hastanesinde yaşananlarla, zalim körlerin yaptıklarına gelince, dehşete düştüm ve o kısımlar okumaktan en rahatsız olduğum kısımlar oldu. (Ama ne kadar rahatsız olsam da olabilme ihtimali gerçek olan şeylerdi, çok acı..) Sonrasında körler ve bir gören, doktorun karısı grubumuzun dışarı çıkarak yaşadıklarına, hayatta kalma mücadelelerine şahit oldum, her an neler olacak merakıyla okudum. Ve sonunda beklemediğim bir sonla karşılaştım. Kitabın sonu da beni oldukça tatmin etti.
Yazarın anlatım tarzı farklıydı ama beni yormadı, kolay adapte oldum. Bazı yerlerde kim ne demişe çok da takılmadım açıkçası. Sonuç olarak etkilendim, yalpaladım, ama düşmedim, şükredebildiğim kadar şükrettim.
