Betül Şimşek
@betullsimsek
Betül Şimşek
, bir kitap okuduPuan vermedi·218 syf.·
2 saatte okudu
·Okunma: 30 Mayıs 2020 23:59
·2020 4. kitabı
Bu kitabı uçurtma avcısını okuduktan sonra 4 sene önce falan alıp kütüphaneme koymuştum, en az 4-5 kez elime alıp ilk 50 sayfasını okuyup bırakırdım. Bu sefer tam anlamıyla okumak istedim. İyi ki de okumuşum diyorum. Uçurtma avcısı çok bilindik bir kitap ama bu kitap da onun gölgesinde kalmayacak kadar çok iyi. Yazarın betimlemeleri öyle derin, öyle içten ki kimi yerlerde boğazım düğüm düğüm oldu. 4 sene önce aldığımda okusam bu kadar etkiler miydi bilmiyorum ama kitapta yer alan benzer bir savaş şu anda dibimizde var, birçok kişi kafasına bombalar yağmasın diye geldi bize sığındı. Tıpkı afganlıların Pakistan’a sığındığı gibi. Leyla’yı alıp kurtarmak bağrıma basmak istedim, küçük Meryem’e sahip çıkmak istedim. Bu kitap bana unuttuğum empatiyi hatırlattı, törpülediğim, bastırdığım duygularımı açığa vurdu. Kendi önyargılarımla yüzleştim. Benim hayatımı değiştiren kitap diyemem ama gerçekten etki eden kitaplardan biriydi. Ve bir kez daha Ata’ma minnet duydum. İyi ki ülkemizi o kurmuş.
İçerisi dolu dolu tarih olan hikayeleri çok seviyorum. Belki gelip birisi bize Trabzon’un isgalini dümdüz anlatsa böyle güzel anlamayacaktık, muhacirlik de bize ilkokullarda liselerde anlatıldığı gibi basit bir göç değilmiş işte. Kimi yollarda canını kaybetmiş, kimi cananını. İnsanlar tabana kuvvet kilometrelerce yol gitmişler işte. Savaşlarsa kimi zaman cepheye varamadan kaybedilmiş, gencecik umut bağladığımız mehmetciklerimiz yollarda açlıktan, soğuktan kırılmışlar. Kimi zaman büyükhanımın yerine koydum kendimi, o acıları yaşamış kadar içim parçalandı, kimi zaman da Setterhan oldum, onun aşkını, heyecanını, kalp kırıklarını en derinde hissettim. Ve en son Zehra’yla olan bulusmaları. Kitabın satır aralarında yazdığı gibi “Balkan Harbi sanki bu iki çift gözün karşılaşması için çıkmış, İsmail gibi Celil Hikmet de gitti de dönmedi oluvermiş; Ruslar Trabzon’u sanki bu yüzden işgal etmiş, muhacirliğe bu yüzden çıkmış...” bazen en derin yaralar, en büyük acılar en güzel tesadüflere açar kapılarını
