Hiçbir zaman çözemiyoruz bu zamanın içindeki eşsiz bilmeceyi. Var olamıyoruz kendi benliğimizle hep eksik hep telaşlı. Zamanın kısalığından dem vuruyoruz. Ama bu kısa zamanı savuruyoruz hesapsızca. Tutamıyoruz bir yerlerden. Hayatın içinde mutluluk gizemini arıyoruz. Peki gerçekten hiç bulabilen oldu mu? Bilemiyorum ama hep bir arayış içinde olacağız.
Ah bu kitap beni bittirdi. Kitabı bitirdiğimde içimden bir şeyler koptu sanki. Arayışta olan, kaçan Feride ben miydim? Çünkü her satırda içim parçalandı. Kitabı okuyan biri değilde Feride'nin yaşadıklarını, hissettiklerini kendim yaşıyordum sanki.
Bu öyle bir eser ki pamuklara sarıp, saklayıp koruyasım geliyor. Öylesine güzel öylesine muhteşem ki...