"Vasiyyeh" kelimesinin çok latif olan diğer bir yönü de kelimenin fiil hali. Arapçada kökü çok kuvvetli olup sökmesi zor olan ot ve ağaçlar için kullanılıyor. Bazen toprakta kökü zayıf ot ve çalılar yetişir, rüzgâr estiğinde uçup giderler. Bazen de kökleri toprağa çok sıkı tutunmuş bitkiler olur, çekip almak epeyi zorlar insanı; işte "vasiyyeh" kelimesinin kökü bir anlamda bu manaya geliyor. Yeryüzünün bitki örtüsü sayesinde birbirine kaynaşıp tutunması anlamında. “Tevâsav" kelimesine uyarladığımızda ise insanların birbirlerine sıkıca bağlı olmaları manası çıkıyor.