Okur Hanım
@beyaz_kuheylan
851 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
10/10
2026 15. kitabı
ب
Besmele, hamdele ve salvele ile başlanılan her eser bereketlidir. O vakit ben de Allah'a hamd ederek ve Peygamber Efendimize (sav) salat ve selam ederek başlayayım.
Bu eser, İbnü'l Cevzî'nin eserleri arasında okuduğum 4. kitabı oldu. Eserin ince olmasına aldanmayın, mahiyeti çok derin ve tesirli. Maalesef bu kadar kıymetli olup da böyle az okunmasına teessüf ediyorum. Neden inci gibi değerli eserler kıyıda köşede kalır ki?..
Muhtevası aslında ikiye ayrılıyor, ilk yarısında birçok farklı menkıbeler var, selefi salihînden, Allah dostlarından, imamlardan ve fakihlerden kısa hikayeler nakledilmiş. Bu hikayeler insana kendini sorgulatıyor. Hüzün tesellisi değil de daha çok amel ve ibâdete teşvik edici ve dolayısıyla insanın hüznünü arttırır nitelikte. İnsan okuyunca, "onlar bu kadar amellerine rağmen kendilerinden emin olmazken ve günlerce ağlarken, bizim yaptığımız birkaç iyi işle kendimize cenneti garanti görmemiz neden?" diye sorguluyor. İnsana takvâyı ve zühdü nasihat eden hikmetli menkıbeler.. Çok faydasını gördüm, kendimi sorguladım.. İnsana ve iç âlemine çeki düzen veriyor hakikaten.
Eserin son kısmında ise tam bir hüzün tesellisinde bulunuyor İbnü'l Cevzî. Okudukça insan gerçekten hayrân kalıyor. Kitabın resmen tadını aldım ve tadı damağımda kaldı.. Bu kitabı daha çok insanın okumasını dilerim. Mutlaka okuyunuz, vesselâm..
Reklam
10/10
2026 13. kitabı
Bismillahirrahmanirrahim.
Allah ömrümüze, imanımıza, ilmimize, irfânımıza, zamanımıza ve feyzimize bereket versin.
Ne kadar güzel bir eser... Ne hoş ne tatlı hikayeler.. Herbiri ayrı ayrı ibret dolu, ders dolu.. Ne kadar çok ihtiyacım varmış. İbnü'l Cevzî'yi ve onu okumayı çok seviyorum. Onun ilmindeki ve takvâsındaki derinlik, yazdığı eserlere de tesîr etmiş. Kısa, gayet akıcı, su gibi akıp giden bir eser. Gönlünüze dokunuyor... Okuyun vesselâm..
Puan vermedi·160 syf.·
2026 8. kitabı
Kitabı yayınevinden dolayı tavsiye etmiyorum. İlla ki okumak isteyen bilinçli ve şuurlu bir şekilde okumalı. Zîra kitabın başında eserin İmam Şâfii'ye ait olup olmadığı noktasında tereddütler bulunduğundan bahsediliyor. Onun haricinde içeriği akaid konusu olmakla birlikte kısa ve öz bir şekilde değinilmiş. Bunun yerine daha kapsamlı başka bir eser okunulabilir. Müellifi İmam Şafii olduğu için puanlamayacağım, fakat yayınevinin Mevdudi ve İbn Teymiyye gibi kimselerin eserlerini bastığını görünce hakikaten bu yayınevinden sizi sakındırma gereği duydum.
Puan vermedi·107 syf.·
2026 2. kitabı
ب
Selâmün aleyküm herkese;
Hayırlı bereketli günler dilerim.
Öncelikle yazarın üslubu ve kalemi hakkında birkaç kelâm etmek istiyorum İnşallah. 
Ayşegül Genç kalemi diğer edebiyat kitaplarında görülmeyen bir detaya sahip. Okurken birçok yazar gibi Ayşegül Genç de sizi hüzünlendiriyor, gözünüz daldığında cümlelerini düşündürüyor. Fakat konu bu değil. O yazının akışını kurduğunda, paragraf tam su gibi akıp giderken ve siz de tam yumuşamış ve hüzünlenmişken birden size demir gibi soğuk kelimelerle yaklaşıyor. Size bir huzurevinin banyosundaki, bir kreşteki lavaboda yaşanan âcziyeti hatırlatıyor meselâ. Daha önce hayatın içinde basit gibi görünen ama aslında insanların gerçek bir âcziyet yaşadıkları, fakat bunu anlatacak ve onları anlayacak kimseleri olmadığı için içine attıkları his, duygu ve ânlarını sizin önünüze koyuyor. Meselâ diyor ki kitabın içinde, evimin arka odasında bir ölü var, bedeni çürüyor, üzerime kan lekesinin bulaşmasını istemiyorum diyor ve insanların arka odalarında tuttukları ölülerinin üstüne gül suyu döktüğünden bahsediyor. Üstelik de gül suyu için "leş gibi kokuyor" diyor. Halbuki gül suyu birçok insanın sevip beğendiği ve güzel bulduğu bir kokudur. Bu hikaye sembolojik diliyle bana biraz 
Gül Yetiştiren Adam eserini anımsattı.
Burada yazarın hüznünden ve melankolik hâlinden ziyâde kitabın adının neden "Kalbin Arka Odası" olduğunu ve neden kitapta arka odalarda ölülerin saklandığını anlatmak istiyorum İnşallah.
Kitapta insanlar ölülerini gömmüyorlar. İnsanların ölülerini gömmeleri yasak. Arka odalarında tuttukları ölülerinden söz etmeleri de yasak. Yazar, sokağa çıktığında herkesin ürkünç bir şekilde neşeli olduğunu, herkesin yüzünde bir gülümseme olduğunu fakat ruhlarında kanlı bıçaklı olduklarını anlatıyor. Herkesin evinde bir ölü olduğunu fakat kimsenin bu
Ayşegül Genç kalemi diğer edebiyat kitaplarında görülmeyen bir detaya sahip. Okurken birçok yazar gibi Ayşegül Genç de sizi hüzünlendiriyor, gözünüz daldığında cümlelerini düşündürüyor. Fakat konu bu değil. O yazının akışını kurduğunda, paragraf tam su gibi akıp giderken ve siz de tam yumuşamış ve hüzünlenmişken birden size demir gibi soğuk kelimelerle yaklaşıyor. Size bir huzurevinin banyosundaki, bir kreşteki lavaboda yaşanan âcziyeti hatırlatıyor meselâ. Daha önce hayatın içinde basit gibi görünen ama aslında insanların gerçek bir âcziyet yaşadıkları, fakat bunu anlatacak ve onları anlayacak kimseleri olmadığı için içine attıkları his, duygu ve ânlarını sizin önünüze koyuyor. Meselâ diyor ki kitabın içinde, evimin arka odasında bir ölü var, bedeni çürüyor, üzerime kan lekesinin bulaşmasını istemiyorum diyor ve insanların arka odalarında tuttukları ölülerinin üstüne gül suyu döktüğünden bahsediyor. Üstelik de gül suyu için "leş gibi kokuyor" diyor. Halbuki gül suyu birçok insanın sevip beğendiği ve güzel bulduğu bir kokudur. Bu hikaye sembolojik diliyle bana biraz Gül Yetiştiren Adam eserini anımsattı.
Burada yazarın hüznünden ve melankolik hâlinden ziyâde kitabın adının neden "Kalbin Arka Odası" olduğunu ve neden kitapta arka odalarda ölülerin saklandığını anlatmak istiyorum İnşallah.
Kitapta insanlar ölülerini gömmüyorlar. İnsanların ölülerini gömmeleri yasak. Arka odalarında tuttukları ölülerinden söz etmeleri de yasak. Yazar, sokağa çıktığında herkesin ürkünç bir şekilde neşeli olduğunu, herkesin yüzünde bir gülümseme olduğunu fakat ruhlarında kanlı bıçaklı olduklarını anlatıyor. Herkesin evinde bir ölü olduğunu fakat kimsenin bu
10/10
2025 25. kitabı
Selamün aleyküm herkese,
Ne zamandır (yıllardır..) elimde tuttuğum ama kalın oluşundan mütevellit bir türlü okumaya cesaret edemediğim ve en nihayetinde başına oturduğumda elimden bırakamadığım, bitirmek uğrunda uykumdan ödün verdiğim bir eser... Abum Rabum.. Yani Hz. İbrahim'in Akad dilindeki adı bu. Sümerce dilinde ise "Yüce Baba" demek.. "Abraham" veya "Avram" olarak da tarihte karşımıza çıkabilir. Kitaba adını veren konu aslında M.Ö. yıllardan günümüze kadar ulaşmış tarihi eserler üzerinde resmedilen yıldız, ay ve güneş sembolleri. Yani "Sin, Şamas ve İştar"... Bu bize Hz. İbrahim (a.s.)'ın yıldıza, aya ve güneşe bakarak "Bunlar benim Rabbim değildir." yani âyette buyurulduğu üzere, "Ben batıp gidenleri sevmem." dediği yıldız, ay ve güneş.. Sümerler ve Babil zamanında insanlar bunları tanrı kılığında resmetmiş. Ve bu resmettikleri sembolleri neredeyse tarihin her köşesine neşretmiş. Tüm bu putların gölgesinde tanrılık iddiâsında bulunanlar ile Hz. İbrahim gibi Hanif inancında olanlar karşı karşıya gelerek tarihin seyrini değiştirmiş.
Kitaba adını veren Hz. İbrahim (a.s.) hakkında o kadar çok şey öğrendim ki kimi zaman ağzım açık kalıp hayretler içerisinde kaldım. Aslında kısım kısım ve yarım yarım bildiğim hayatını bir bütün olarak okumak ve tefekkür etmek çok istifadeli oldu.
İskender Pala bu kitabı yazmak için ciddi bir emek sarf etmiş. Faydalandığı kitapların arasında beni kendine mest eden o müthiş eseri de burada paylaşmadan edemeyeceğim: #k:425035. Nitekim Kara Davudzade Mehmet Efendi'nin şerh ettiği ve Süleyman Cezûli Hz.'ne ait olan bu eserin bir kısmında Hz. İbrahim'in baştan sona hayatı anlatılmış. Hakikaten kendisine hayret ettiren bir Peygamber.. Ferah Yayınları 853. sf "Şeytanın Dokunmadıkları" başlığı altında anlatılmakta. Merak edenler mutlaka
Reklam