Akıl hastanesinden çıktım. Bu bir aylık süreçte doktorlar ve hemşireler tarafından, depresyonum dolayısıyla yapamadığım (duş almak, yemek yemek, uyumak vb.) şeyler yüzünden sayısız defa aşağılandım. Hastanenin bana kattığı tek şey örgü örmeyi ve işleme yapmayı öğrenmek oldu. İçeride bol bol kitap da okudum. Umarım akıl sağlığınızı korur ve buraya hiç düşmezsiniz. Dışarıda olduğum için mutluyum.
Hastalık sonrası (kanser) tüm bu uzun saçlarım döküldü hatta kel kaldım . Kemoterapi aldım çok yoğundu . Saçlar gitti kilo aldım hatta bir ara öleceğim sandım . İyileştim sonra çok zor oldu ama oldu işte . Bir yıl çalışamadım . İyileştikten sonra da evde durmadım . Her gün erkenden uyanıp şükrediyorm ve hayatıma devam ettiğim için mutluyum 🤍
Biliyor musunuz kuşlar neden hep gidiyor?"
"Neden?"
"Geri dönebilmek için."
"Sahip olmaya çalıştığımız her şey bizi bırakır. Kaçarlar bizden. Hayat bile."