Zeki Yasin Bafralı
@beyazsakall
An ile anı arasında ufak bir çizgi vardır, yazarken dahi böyledir bu. O küçük ince çizgiyi var edenlerse yaşadıklarımızın çarppıcılığıdır. Bir söz, bir tavsiye, bir karar veya tek bir adım... Kütle çekim kuvveti, etkiye tepki, suyun kaldırılma
kuvveti kadar net bir kuraldır bu. Lakin insan çoğunlukla yaşadığı anda farkedemez hatıra defterinde açtığı yeni sayfayı. Farkedemez, karalar durur.
Karalayanlar, tekrar yazmaya utananlar, defteri kapatalar, yazdıklarını silmeye çalışanlar ve beyaz bir sayfa açanlar... Bu bir roman değil bu bir anı defteri.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sıradan insanların da yaşamlarının kaleme almaya değer olduğunu, yalnızca ceza olarak şirket başına geçenlerin kayda değer olmadığını gün yüzüne sermekle almamış, okuyucunun adeta yüzüne vurmuştur. İnsanın ayıbı yüzüne vurulmalıdır diye düşünüyorum.
