Hiç şüphe yok ki kendini dünyada el becerisi aracılığyla, nesnel yoldan var etmenin sağladığı tatmin duygusu insana sakin, huzurlu ve ağırbaşlı bir karakter kazandırır. Anlaşılan, bu duygu kişinin kendi değerini ispatlayabilmek için kendisiyle ilgili içi boş yorumlarda bulunma ihtiyacını da azaltıyor. Çünkü kişi, gevezelik etmek yerine yaptığı işi göstermekle yetinebilir: İşte bakın, bina yerinde duruyor, araba artık çalışır halde, ışıkları yanıyor. Böbürlenmek, bir oğlan çocuğundan beklenebilecek bir davranıştır, çünkü onun dünyada gerçek herhangi bir etkisi yoktur. Fakat usta, somut gerçekliğin şaşmaz yargısıyla yüzleşmek zorundadır; orada hatalar ve kusurlar sineye çekilmez.