beyne’l-havf ve’r-recâ, ümit ve korku arasında.Edebiyat
Sevgili Tolstoy, evvela algımda açtığın gedik için minnettar olduğumu bildirmek isterim. Ruhun huzurla dolsun.
Kişisel incelememin detayları için sizleri aşağıdaki blog adreslerine yönlendireyim:
allahagrisi.blogspot.com/2020/05/beynel-...
ruhunakitap.blogspot.com/2020/05/beynel-...
Bizler dünyanın kendi etrafımızda döndüğünü sanıp, zamanın lineer bir şekilde aktığı yanılgısına kapılıyoruz. Yaşadığımız yanılsamada sürekli olarak geçmişten bir şeyleri alıp, geleceğe atılımlar yapıyoruz. Dahası, anılarımızı da olagelenden aykırı hatırlayıp, zamanı kendimize göre kırıyoruz. Oysa zaman dediğimiz şey bir illüzyon, hayat öyküyü dışlıyor. Aslında hayat, zannettiğimiz gibi bir timeline üzerinde akmıyor. Bu hiçliğin üzerine biz bir anlatı inşa ediyoruz ama sayısız sebep olduğu için bu anlatı da sonsuz olasılığa sahip. Hissedilen ve hissedilmeyen gerçeklik birbirinden apayrı ve birbirine yapışık iki olgu. Yani her şey “an”da algıladığımızdan ibaret, bir “an”ı yaşamak için bir hayatı biriktiriyoruz.
Tolstoy’un Savaş ve Barış romanında yaşadığı dünyaya dair yapmış olduğu insan, aile, din, devlet, toplum, özgürlük, boyun eğme, başkaldırma ve estetik konularındaki izahatlerin, bugünün insanına da geniş bir anlam sunması ve bunu yalnızca kelimeleri kullanarak yapması onu kuşaklar boyu değerli kılıyor. Her sanat biçiminin kullandığı dil araçları, insanın onu kavrayacak çeşitli melekelerini harekete geçirir. Edebiyat kelimelerin oluşturduğu bir dünyada yaşar.
Roman, 18. Yüzyıl başında Avrupa’yı kasıp kavuran Fransız İmparatoru Napolyon Bonapart’ın 1805 yılında Fransız Devrim Savaşları’ndan sonra giriştiği Rusya’yı işgal girişimine ışık tutuyor. Tarihte Napolyon Savaşları olarak bilinen ve 1815 yılına dek süren bu
Mukarnas bezemeler ve ışık oyunları üzerine.Kültür-Sanat
allah ağrısı.: "Allah güzeldir, güzel olanı sever." allahagrisi.blogspot.com/2019/05/guzeldi...
“Üslûp “şekle” ait bir vasıftır. Şekil “zemin-zaman” boyutu içinde var olur. Üslûp olayında zaman zemine, yani mekâna tâbidir. Mekânın idrak edilme biçimi insanlık tarihi boyunca çeşitlilik gösterir. Politeist kültürlerin sınırlı, parça mekân tasavvurlarına karşılık, tek tanrılı dinlerde mekân “sınırsız genel mekân” olarak idrak edilir. İslâm’da mekân, sonsuz-sınırsız Allah’tan başka her şeyi taşıyan ve zaman ile bütünleşmiş bir kategoridir."
İslâm'da Şehir ve Mimari, Turgut Cansever
Kitabın başında eserin müellifi Yüksek Mimar M. Fatin Uluengin hakkında, formüle ettiği ve çizimlerini verdiği mukarnaslar ve diğer mimari detaylar hakkındaki geniş bilgisinden bahsediliyor ve eseri kıymetli kılan bu bilgi birikimini gelecek nesillere aktarmak olduğuna vurgu yapılıyor. Kuşe kağıda baskılı, 24x33cm boyutlarındaki eser, teknik kitaplar kategorisinde yer alıyor.
Kitap 5 ayrı bölümden oluşuyor ve mukarnas bezemeler üzerine oldukça az kaynak Türkçe kaynak bulunduğu için de çok kıymetli bilgiler içeriyor.
1. Bölüm olan “Giriş" kısmında konu ile ilgili bugüne kadar yayınlanan ciddi yayınları, mukarnas bezemelerin tarihsel süreçlerdeki değişimini ve gelişimini, ayrıca dünya üzerindeki çeşitli mimari eserlerde kullanılan farklı tipteki mukarnas eserlerin izahati yapılıyor.
2. Bölümde "Temel Bilgiler, Mukarnas Elemanları, Sıra Teşkili, Kalıp Verilmesi” başlığı altında iki boyuttan üçüncü boyuta geçiş somut örneklerle anlatılıyor, plan şemalarıyla birlikte mukarnas elemanlarının (yaprak, badem, kaz ayağı, fitil) teknik resimleriyle birlikte fotoğraflar üzerinde tanımı yapılıyor. Yine Selçuklu-Osmanlı Dönemi arasındaki bezeme farklılıklarına da bu
Kitap, kameranın icadıyla başlayan ve 1950'yi yıllardan sonra sürekli değişim ve yenilik geçiren sinema sektörünün anlatıldığı teknik bir el kitabı. Günümüzde film çekiminde kullanılan pek çok yazılım ve donanımın hem arka plandaki işlevleri anlatılıyor, hem de ölçüsünde kullanılmayan komutlara dair gerekli uyarılarda ve tavsiye bulunuluyor. Teknik bir kitap olmasına karşın, hocanın üslubu kitabı ilgi çekici kılmış. Gerekli görseller sayesinde de, anlatılan pek çok şeyin örneklenmesi yapılmış. Hocanın youtube'daki Olmaz Öyle Saçma Şeyler kanalında anlattığı şeylerin yazılı hali olarak kabul edilebilir. Keyifli okumalar.
İncelemenin tamamı blog sayfamda: allahagrisi.blogspot.com/2018/09/suurund...
Tarihi, ansiklopedilerin kronoloji sayfalarındaki başlıklara ve izahatlere bakarak öğrenmek mümkündür. Daha somut verilere dayandığı için, gerçekliğine dair sorgulama yapmaya da daha az ihtiyaç duyulur. Ancak bir trajediyi anlamak için, muhakkak edebiyata ihtiyaç vardır. Çünkü korkunun, açıkça beyan edilmesiyle satır aralarında hissedilmesi arasındaki anlam çok büyüktür. Anlamak çözmeye yetmez; ancak insan bir kez hissettiğini ömrünce unutmaz. Bu yüzden, Kudüs üzerine yazılmış kronolojik verilerden ya da makalelerden ziyade, edebi bir anlatıma ihtiyacım olduğunu düşündüm.
Kudüs hakkında yazılan kitapları araştırdığımda, maalesef eli yüzü düzgün bir Türkçe kaynağa rastlayamadım. Aslında bu yalnızca Kudüs’e özgü bir durum değil. Müslümanlık tarihine dair bir film sorgulaması yapılacak olsa, Çağrı filminden başka elle tutulur bir film akla gelmiyor. Kudüs özelinde bakıldığında ise, Türkçe başvuru kaynakları çok az. Aslında, konuya dair şuurun neden genişlemediğinin bir sebebi olarak da bu gösterilebilir. Yapılan çalışmaların pek çoğu başka dillerde. Kudüs… Ey Kudüs romanı özelinde konuşacak olursam; Amerikalı Larry Collins ve Fransız arkadaşı Dominique Lapiere’in, yaklaşık beş yıl süren araştırmaları ve 250’den fazla referans kaynağıyla derlenen “O Jerusalem” kitabı, Türkçeye 1973 yılında Aydın Emeç tarafından kazandırılmış. 4 bölümden oluşan kitap, esas itibariyle 29 Kasım 1947 yılında BM Genel Kurulu’nda oy birliğine varılan Kutsal Toprakların Paylaştırılması kararından, 17 Temmuz 1948’de anlaşılan ateşkese kadar süren iç savaşı ele alıyor. Bu süreç içerisinde meydana gelen olayların sebeplerine de, tarihsel süreçteki önemlerine atıf yapılarak vurgu
Doğduğu yerin sokaklarına tekrar geri dönen insan her köşe başında pasaport göstermek zorunda kalıyorsa, oranın yerlisi midir yoksa yabancısı mı? Aynı zamanda bir şair olan Mourid Barghouti, Filistin halkının onlarca yıl süren sürgün hayatını ve geri döndüklerinde buldukları hayal kırıklıklarını bir metafora giydirmeye lüzum görmeyip, olağan çıplaklığıyla anlatıyor. 4 çocuklu bir ailenin ortanca çocuğu olan yazar, ailesinin içine düştüğü sürgünü anlatırken annelerin kahrını ve Filistin'lilerin dünyanın her yerinde hiçbir yere ait oluşlarını naif ve sorgulayıcı bir üslupla gözler önüne seriyor. Kitabı şimdi okumamın sebebiyse, aynı vahşete bugün Halep'te ve tüm Suriye'de tanıklık ediyor oluşumuz. Dünyanın her yerinde hiçbir yere ait olamayan mülteciler ve geride bıraktıkları ülkelerinin hayallerine sımsıkı sarılmak zorunda oluşlarını anlamak için bir şuur edinmek ihtiyacı hissettim. Zira bilincine varamadığımız acıları duyumsayamayız, kurduğumuzu zannettiğimiz empatiler de bir ahmaklıktan öteye gitmez. Kitabın güncel baskısı olmadığı sahaftan temin ettim. Siz de dilerseniz, internetteki sahaflardan küçük bir arama yapıp kitaba erişebilirsiniz.
