Bizler kırgınlıklarımız kadar varız dünyada. Belki de içinde bulunduğumuz bu gezegende bizden daha çok yer kapılıyor kırgınlıklarımız.
"Dünyanın açık yarası da bu Liva, insanlar birbirine zarar veriyor; doğaya, hayvanlara, insanlara, küçük çocuklara... Ve izi kalıyor bıraktıkları yaraların. Nesilden nesile aktarıyor travmalı çocuklar öfkesini. Bunun bir son bulması lazım."
"Ben seni dünkü kadar tanımıyorken bile, en büyük sırrımı anlatmıştım. Yeterince adil değil mi?"
Çünkü bazen hakettiğin hayatı değil, payına düşeni yaşardın. Kaos bir düzen değildi ama her düzende bir kaos vardı.
"Asıl sınavın insanlık namına verildiğini bilmiyorlar. En acısı da ne biliyor musun? Hepsi o sınavdan kalacak."
