Beyza Çubuk
@beyzacubuk
Şu anda okuduğu kitaplar
•Genç Kız Kalbi•
Mehmet Rauf’u genellikle edebiyat dersinden ezberlediğimiz ilk psikolojik roman olan Eylül’ün yazarı diye tanırız. Bu psikolojik roman yazarlığı Genç Kız Kalbi’nde de devam etmiş ve çok güçlü psikolojik tahliller yapılmış ki bunda gerçekten oldukça başarılı olduğunu düşünüyorum. Özellikle kadın psikolojisini bir erkek yazarın kaleminden okumak beni epey şaşırttı doğrusu.
Konu itibariyle zamanına göre aydın ve kültürlü bir genç kızın, çevresine nazaran farklı düşünceleri ile gerçeklerin çatışmasını, hayallerini süsleyen mükemmel aşka ulaşma isteğiyle geçen satırları günlük şeklinde okuyoruz. Serveti Fünun Dönemi gereği içinde bulunduğu toplumsal yapıyı eleştiren bir eser. Ayrıca da günümüz sorunlarının aslında her devrin sorunu olduğunu görmek bir miktar üzücü :)
Bu kitap benim Türk edebiyatı Klasikleri serisi içinde en severek okuduğum roman oldu. Karakterin düşüncelerinde kendimi buldum ve belki de bu yüzden içerisinde alıntılamaya müsait, defterimi süsleyecek birçok cümle seçtim.
Son olarak da, İş Bankası Kültür Yayınlarının eski dönem klasiklerimizi sadeleştirerek günümüz Türkçesine uyarlaması sayesinde hem fazla zorlanmıyoruz hem de kelime haznemizi genişletiyoruz.
“Bizim gibi ilk gençliklerinden itibaren ruhlarının bütün coşkunluğu ve arzusuyla tutkun oldukları güzellik ve zarafet duygularını edebiyatın hayat veren berrak suyuyla besleyip bezemiş yüksekten uçan varlıklar, özellikle benim olduğum gibi senelerce mahrum ve uzak olduğu için geniş hayaliyle süslediği bir şeye kavuşunca, orası Paris gibi eşsiz bir güzellik ve zarafet merkezi bile olsa, az çok hayal kırıklığına uğrayacağı muhakkaktır.”
Size dayatılan 2 yol var: makine tarafından verilecek biletiniz ya beyaz olacak, ki bu annelik ve evlilik içeriyor, ya da mavi olacak, bu da özgürlük ve kariyer çizgisi üzerinde bir yol. Hem de bunun geri dönüşü yok. Hayatınız boyunca bu şekilde yaşamak zorundasınız. İşte böyle bir distopya. Ya da içinde bulunduğumuz dünya düzeni gerçekleri mi demeliydim?
Karakterimiz Calla, bu sistemi ve kendini sorgulamaya başlıyor ki benim için bu kısım biraz eksik kalmıştı. Bu kura sisteminin sadece kadınlara uygulanması nedeniyle bir sistem eleştirisiyle karşı karşıya kalacağımı düşündüm ama öyle olmadı. Hiçbir metinde geçmedi. Yazar bunu hissettirmek istediyse de bu kadar kapalı biçimde yapmamalıydı bence.
Sade ve anlaşılır dili sayesinde zorlanmıyoruz, akıyor. Zor okumaların arasına konulabilecek bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Son olarak da konu çok ilginç ve güzel olmasına rağmen temelleri sağlam oturmayan, boşluklar bulunduran bir kitap olması nedeniyle tatmin etmedi beni :(
Herkese keyifli okumalar!
İşte karşınızda 130 yıl öncesinde yazılan ve bittiğinde hoş bir lezzet bırakan hatıra kitabı!
Bu kısacık kitapta yazarımız Muallim Naci’nin, ya da gerçek adıyla Ömer’in, kendi çocukluğundaki anılarına şahit oluyoruz ve şöyle diyor:
“Bu hatıraları niçin yazdığımı sorsalar, belki de hiçbir cevap vermeye gerek görmem. İçimden geldi, yazdım. Diyelim ki bu da bir tür çocukluktur.”
Ölüm, hocasının falakası, eski İstanbul sokakları, akrabalık ve toplum ilişkileri bir çocuğun gözünden satırlara aktarılıyor. Bize de bu güzel tasvirleri okumak kalıyor.
Keyifli okumalar!
Başladığımda bitirebileceğim kısalıkta bir kitap olmasına rağmen tam 5 günde bitirebildim. Sonlara doğru sıkılıp bitirmek için çabaladığımı da söylemeliyim üstelik.
Kitap bitip buraya bakmaya geldiğimde ise 8.3 gibi ciddi bir puanla karşılaştım ve kendimi sorguladım. Neden bu eseri yeterince sevememiştim?
Evet yürek burkan bir öykü var karşımda ancak anlatımı o kadar yavan geldi bana. Yüklemdeki sürekli olarak kullanılan -dı -di ekleri ilkokul kitabı okuyormuşum gibi hissettirdi.
Yüksek beklentiyle başladığım bu kitap maalesef beklentimi karşılayamadı. Umarım sorun okuduğum ruh hali ve dönemden kaynaklıdır. İyi kitap okumalar dilerim.
Kitabın keyfini kaçıran cümleler yer almamaktadır.
Okuduğum ilk Abasıyanık kitabı olmasıyla birlikte dile alışmam kitabın ortalarını buldu diyebilirim. Bu da bana bazı hikayelere yazık ettiğimi düşündürdü ve kitabı tamamen bitirdikten sonra dönüp birkaçını tekrar okumama vesile oldu. İyi ki de öyle yapmışım.
Hüzünlü ve bir o kadar da etkileyici 19 öyküden oluşan bu kitapta, toplumumuzun geçmişte ve günümüzde de ortak yaşadığı sorunları, kısacık hikayelerden okuyor ve hissediyoruz. Benim aralarında en sevdiğim ise "Radyoaktiviteli, Röportajlı Hikaye" oldu.
Her hikayenin deniz ve denizcilikle ilgili terimlerden oluşması yer yer zorlasa da öğrendiğim yeni kelimeler de hiç yabana atılacak seviyede değil :)
Sait Faik Abasıyanık kitaplarına devam edeceğim!