Kitabın bu kadar beğenilmesindeki en büyük ve belki de tek nedenin kendinden bir parça yakalayabilmek olduğu düşüncesindeyim.
Hangi ülkede yaşarsa yaşasın, hangi dili konuşursa konuşsun, sevgi dili, sevme şekli aynı olan kızların buluştuğu, kendilerini gördüğü ve belki de yanlışlarını farkettiği bir kitap kendisi.
Bana yanlışlarımı fark ettirmenin yanı sıra, önceliklerimi, dostluklarımı ve kendimi de hatırlattı; doğru bir zamanda karşılaştığım için beğendiğim bir kitap oldu.
..hedefine ulaştığında ya da bir hayalin gerçekleştiğinde ama buna gerçekten inanmadığında hissedilen o duyguyu bilirsin.
Hani biri çıkıp her şeyin bir hata olduğunu söyleyecekmiş gibi beklersin ya. Sanki bunu
kazara başarmışsın gibi?
Zamana ve sancıya dayanmanın en basit yolu, sonunda muhakkak geçeceğini unutmamak. Evet, her şey geçiyor. Sevmek bile, acı çekmek bile, kanamak bile, yaşamak bile, dünya bile, azalmayı dahi beklemeden bitiveriyor. Ağrı diniyor.
Ben de zamanla yavaş yavaş bıraktım başkalarına sarılmayı. Çünkü siz tek birinin sıcaklığının peşindeyseniz, koca dünya sarıp sarmalasa ne fayda! Üşümekten kurtulamazsınız.