okumak dil açısından beni gerek terim kavramlarla gerekse kullanılan kelimelerle zorlasa da o kadar doğru noktalara parmak bastı ki. artık aşırı tüketim, üretim ve iletişimle toplumsal olarak dönüştüğümüzü ve performans toplumuna ait olduğumuzu bir de onun ağzından okumak bence inanılmaz bir keşif hissi veriyor insana. "aa sahiden öyle" derken buluyorsunuz kendinizi.
evet korkunç depresif bir haldeyiz çünkü düşünecek vaktimiz yok, multitasking ve hiperaktiflik içinde koşuşturup duruyoruz. ayrıca bu toplumda sonsuz bir özgürlüğümüz var ve yapabileceğimiz şeyler o kadar çok ki. sınırsızlık halindeyiz çünkü. eğer depresif insanlarsak gerçekten kendimizi yetersiz hissetmekten oluyor bu his.
bu farkındalıkla beraber çözümü de sunuyor bize sevgili han. çok zevk aldım bir o kadar da üzüldüm. ne olacak bu bizim halimiz ya.