Beyza Üstünsoy
@beyzaustunsoy
Yardım diye bir şey yok, diye düşünmüştü. Umut da yok, bu dünyada yapayalnızız.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Korkunçsun."
"Hayat korkunç. Ben neden olmayayım ki."
Belki de öyleydi. Bir zamanlar duymuştu, insanın her hücresi yaşamı boyunca defalarca yenileniyordu, öyle ki birkaç yıl içinde asıl bedenden geriye hiçbir şey kalmıyordu. Yani bir anlamda küçük çaplı bir yeniden doğuştu bu. Peki parçalarımız sürekli değişim halindeyse, bütününde bir sürekliliğin varlığını kabul etmek mümkün müydü? Zaman geçtikçe aynı kalan, kökünde ve temelinde değişmeyen öz müydü?
Çünkü bir insanın bakışı kanatlarını bir diğerine ödünç veremez.
Bu hep böyledir, sevgi kendi derinliğini bilmez ayrılık vakti gelip çatana kadar.