beyza
@beyzayyllmaz
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sizin diye bildiğiniz evlatlar gerçekte sizlerin değildirler,
Onlar kendisini özleyen Hayat’ın oğulları ve kızlarıdırlar.
Sizler aracılığıyla dünyaya gelmişlerdir ama sizden değildirler.
Sizlerin yanındadırlar ama sizlerin malı değildirler.
Onlara sevginizi verebilirsiniz ama düşüncelerinizi asla. Çünkü onların kendi düşünceleri vardır.
Onların vücutlarını çalabilirsiniz ama canlarını asla. Çünkü onların canları geleceğin sarayında oturur ve sizler düşlerinizde bile orayı ziyaret edemezsiniz.
Kendinizi onlara benzetmeye çalışabilirsiniz ama onları kendinize benzetmeye kalkışmayın hiç. Çünkü Hayat ne geriye gider ne de geçmişle ilgilenir.
Sizler, evlatların birer canlı ok gibi fırlatıldıkları yaylarsınız.
Yayı geren, sonsuza açılan yolda kendine bir hedef edinmiştir ve oklarını en uzağa eriştirebilmek için Kendi gücüyle sizleri gerer. Yayı gerenin elinde seve seve bükülün, Çünkü oku atan O güç, uzaklaşan okları sevdiği kadar elindeki sağlam yayı da sever.”
“Neden burdayız? Amacımız ne? Öldükten sonra ne oluyor? Dünyaya gelmenin sadece bir kaza olduğunu düşünen inançsızlar için bunlar anlamsız sorulardır. Öldüğünüz zaman her şeyin bittiğine inanıyorsunuz. Dünyanız, yaşamınız, bilinciniz yok olup gidiyor. Ama inançsızların çoğu yine de, sanki ölümden sonra bir yaşama inanır gibi yaparak yaşıyor. Reddettikleri bir dinin dayattığı etik yasaya uyarak yapıyorlar bunu: yalan söyleme. Hile yapma. Çalma. Vesaire.”
Yirmi beş kişi çoğu çeşitli şekilde başını salladı.
“İyi, ama neden? Ölümden sonra hiçbir şey yoksa o zaman ‘iyi insan’ olma çabaları neden? Mümkün olan her türlü aşırı zevkin içinde kaybolmalarını engelleyen ne? Evet, bazıları o tür şeylerin peşinde koşuyor. Ama şunu bilin ki, inançsızların çoğu içten içe duyulan korkuyla yaşar. Korku içinde, ama asla doğru yoldan ayrılmadan.
Final bölümü yaklaşıyordu. Asıl darbeyi indirme zamanı yani.
“Ama siz inananlar... Siz daha büyük bir ikiyüzlülük yapıyorsunuz. O’nun öğretilerinden hangilerini izleyeceğinizi açık büfeden meze seçer gibi alıp, ‘nabza göre din’ uyguluyorsunuz. Ve tüm O’nun emirlerine karşı gelmiş olmanıza gerçekten aldırmayacağına ikna ediyorsunuz. Üstelik Tanrı’nın öfkesine ve en küçük bir pervasızlığın intikamını alacağına dair İncil’de o kadar çok kanıt varken.”
“Ama... Neden?” dedi charlie.
Zinser omuzlarını silkti. “Leibniz, Tanrı’nın her zaman en doğrusu olanı seçtiğine inanıyordu. Dolasıyla, insanların her şeyi anlamamalarının en doğrusu olduğuna karar vermiş olmalıydı.”