Beyza
@beyzoliiyy
Fabrika atıklarıyla zehire döneşen bir dere, iki günde bir (bu süre daha da uzun sürebilir) tankerle gelen su, doktoru olmayan bir sağlık ocağı ve köyü için çabalayan belediye başkanının olduğu bir köyde geçiyor hikaye.
Dayısını ziyarete gelen hekimle beraber biz de köy ve köy halkıyla tanışıp bu hekime son sayfaya kadar eşlik ediyoruz.
Bir köy ve bu köyü daha yaşanılanilir bir hale getiren halk... Okulları bile kullanılmayan bir binanın tamiriyle oluşturulmuş, üç sınıfla ilgilenen bir öğretmen ve bu öğretmen aynı zamanda okulun müdürü de. İşte her şey bu öğretmenin yaralanmasıyla başlıyor. Doktor Ferit sadece Oya öğretmene olay yerinde müdahale etmekle kalmıyor onunla beraber sağlık ocağına gidip başında bekliyor. İkilinin arasındaki ilk kıvılcım tam burada oluyor. Öğretmene karşı bir şeyler hisseden tek kişi Doktor Ferit değildir ne yazık ki.
Eşinin bir parçasını kaybetmesiyle paramparça olan Bulut yine kendisi gibi ağır yükler omuzlayan, bu yükler altında ezilmeyen ama kamburlaşan Oya'ya vurulur. Oya'nın Bulut'un parçalarını toplamaya çalıştığı, Bulut'un da Oya'nın yüklerini paylaşarak kamburunu hafiflettiği bir dostluk bağı oluşuyor aralarında. Oya'ya göre dostuk olan bu bağ Bulut için çok farklı anlamlar içermektedir.
Oya ise Bulut'ta eşini bulamadığı yapboz parçasını kendi gibi kimsesiz olan Ferit'te buldu. Kalbini kırmak istemediği dostu Bulut bir yanda, sevdiği adam bir yanda idi. Zamana bırakmaya karar verdi, ertelediği şeyi bir daha yapamamak üzere.
Hiçbir silahın işlemediği koca gövdeli savaşçıları en hassas noktalarına küçük bir dokunuşla devirebilirsiniz çoğu zaman. Bulut yenilmez bir savaşçı olmadığı gibi karşısındaki de adil dövüşecek kadar yürekli biri değildi. Her savaşın kazananı ve kaybedeni vardır, zafere diye yürünen savaşın sonucu kimsenin
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Okurken başta çok kapılmamıştım fakat kitabın son 3 sayfası o kadar güzeldi ki. Son sayfaların anlamı kitabın diğer sayfalarını okumakla tatlanıyor. Hüseyin Rahmi Günpınar'ın okuduğum ilk romanıydı ve son olmayacak. Gelelim kitabımıza; ailesinin tılsım saltanatını yerine getiren cahil ama kendini alim sanan hoca. Kendini sadece tılsımlara ve kitaplarına vererek gerçeklik algısını tamamıyla kaybetmiş biri. Kendine yardım için gelen iki gencin melek olduğunu iddia eden, karanlık kuyunun dibinde cennetin olacağına inan hocanın hikayesini anlatıyor. Hikayeyi okurken sanki çocuklara masal anlatıyor gibi gelse de son 3 sayfada verilen nasihat bir tokat gibi çarpıyor insanın yüzüne. Kitap kısa ama etkili. Bazı şeyleri göstermek için 3 sayfa da yeterli olur.
Çocukluğundan beri görmezden gelinen küçük bir büyücünün daha doğru bir ifadeyle cadının hikayesini anlatıyor kitap. Kirke, güneş tanrısı Helios'un kızı bir nymphadır. Diğer kardeşleri veya nymphalara nazaran güzel sesi, güzel saçları ve güzel bir yüzü yoktur. Bu özelliğinden dalga konusu olan Kirke babasının dizinin dibinden ayrılmaz ve babası da onun yanında olmasına ses etmez. Yalnız bir çocukluk yaşayan Kirke, annesi doğum yaptığında yeni doğan kardeşiyle ilgilenecek kimse olmadığından kardeşi Aietes'le ilglenmeye başlar. Aietes onun ilk dostu olmuştur yaşamında. Tabii herkes gibi Aietes de gidecek ve Kirke yine herkesin arkasından el sallayan olacaktır. Titanlar-Olimposlular-Ölümler üçgeninde geçen hikayelere tanık olacak ve Kirke'nin yaptığı büyünün ardından masumiyetini kaybetmesiyle ayakları üzerinde duran tanrılara ihtiyacı olmayan bir cadıya dönüşümünü göreceksiniz. Aşk ona kendisini bulmasını sağlıyor. Her güzelliklerin bulunduğu sarayında nympha iken yaptığı büyünün cezası olarak Aiaie adasına sürgün ediliyor ve oranın cadısı oluyor. Sürgün hayatı onun benliğini ortaya çıkarıyor. Asıl anne olduktan sonra dişerini gösteriyor hem titan hem olimposlu tanrılara. Herkesle baş edecek gücü ve sevgiyi buluyor. Tüm bunları tek nefeste okuyup bitirecek ve kitabı kitaplığınızın en güzel köşesine yerleştireceksiniz.
