Peyami Safa ile bu kadar geç tanışmama mı üzüleyim yoksa kitabın büyüsüne mi odaklanayım bilemiyorum. Uzun zaman sonra Türk edebiyatı okumak yüreğimi dağladı desek yeridir. Müellif resmen kelimelerle musiki kurmuş kitapta. Neriman'ın duygu hallerinin betimlemelerine eridim bittim resmen. Bundan sonra Fatih Beyoğlu arasında dolaşırken bu hislerin yüreğimden çıkmayacağına eminim. Bir solukta okudum, ne ara bitti anlayamadım. Türklerin Batı kültürünü nasıl benimsemeye çalıştığı, üst düzey bir mertebe olarak gördükleri çok gerçekçi bir şekilde işlenmiş kitap. Türkiye'nin modernleşme sürecine ilgi duyanların da mutlaka okuması gereken bir kitaptır fikrimce.