İnsanın bir yaştan sonra hiç kimseyle uğraşası gelmiyor; misal eskiden olsa saatlerce dil dökeceğin meseleye gün geliyor tek kelime edemiyorsun, içinden gelmiyor. Farabi'nin de ifade ettiği gibi: "Zamanın ters, sohbetin faydasız, herkesin bezgin ve her başın bir ağrı taşıdığını görünce, evime kapanıp haysiyetimi korudum." dediği yerdeyim.
Kaç hayat yaşayınca yorulur insan? Kaç seneden sonra yaşlı, kaç hezimetten sonra bezgin, kaç sevdadan sonra kalpsiz, kaç kelimeden sonra lâl olur kişi?
Elif Şafak
Farabinin "Zamanın ters, sohbetin faydasız, herkesin bezgin ve her başın bir ağrı taşıdığını görünce, evime kapanıp haysiyetimi korudum" diye bir sözü var ya işte o zaman tamda bu zaman
GELDİN
Bir gün
Akşamın ölgün
Duran o sonsuz ışık denizlerinde
Boğulan ağaçlar
Boğulan ovalar
Oluyorken sessizliğe ve üzüntüye barınak
Geldin kalbin acılarını yatıştırmaya...
Ey gençliğin ölümsüz hayali
O bezgin akşamın havası kadar
Gelişin de bir bulaşıcı dinginlikti...
Ahmet Haşim