Seni bir şiire düşündükçe kanat gibi, tüy gibi, dokunmak gibi uçucu ve yumuşak şeyler geliyordu aklıma. Önceki şiirlerimde hiç kullanmadığım bu sözcük usulca düşüyordu bir kâğıt aklığına, belki de ilk kez giriyordu yazdıklarıma, hayatıma.
Son mektuplarında beni mutlu kılan iki üç nesne kaçmadı gözümden, gene de umutsuz bir mutluluğa sürükleniyorum; açıkladığın şey ilk bakışta kandırıyor beni, yüreğimi, yinimi, ama yeni bir şey de sokuyor gözüme, tanıtlamaya yetkili değilim, bilmiyorum...