“Bana kalırsa belirli bir yaşa gelmiş herkes hayattaki başarılarını sorgulamaya başlardı. Yaptığı seçimlerin doğru olup olmadığını. Ama bu, işimin —yani hikâye anlatmanın— önemsiz olduğunu düşündüğüm anlamına gelmezdi. Bilakis, hikâyeler bize geçmişimizi öğretir, bugünümüzü zenginleştirir, geleceğimiz hakkında tahminlerde bulunurdu. Ben öldüğümde benden geriye sadece yazdığım sözcükler kalacaktı.”
— Alice Feeney, Taş Kâğıt Makas, Yabancı Yayınları, s.100