Seda
@biflanor
61 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Sevmeyi bilmek, sevebilmek de bir hüner, bir mutlu Allah vergisiydi. Ne çâre ki İbrâhim Efendi'nin dağarcığı bu kısmetten nasipsiz yaratılmıştı.
Reklam
Puan vermedi·80 syf.·
2021 13. kitabı
Yarın, ne kadar yakın ve ne kadar sonsuzca uzaktı. Uykusuz geçecek gece gözüne müthiş uzun ve karanlık görünüyordu.
Korku cezadan çok daha beterdir, çünkü ceza bellidir, ağır da olsa, hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.
Hayatı yavaş yavaş yeni bir anlam kazanıyor, ilişkileri birdenbire ciddi ve önemli yanlarıyla görmeye başlıyordu. Tehlikeyle, dolayısıyla gerçek duygularla tanıştığından beri en uzağındakine kadar bütün hallerle bir ortaklık hisseder olmuştu. Kendini her şeyde hissedebiliyordu, onun için eskiden cam gibi saydam olan dünya şimdi aniden kendi gölgesiyle karararak bir aynaya dönüşmüştü. Baktığı, izlediği her şey bir gerçeklik kazanmıştı birdenbire.
Reklam