Spoiler içerir
Şeytanı uyandırma kitabından sonra serinin en sevmediğim kitabı oldu. Kitabın başlangıcında yazılanlardan dolayı Lenny Lerman ın ölümünün kendi isteğiyle olduğunu ve adamın bir kurban olmadığını tahmin etmek çok kolay oluyor. Ve sürekli baba oğlu arasındaki ilişki aynı zamanda dave gurneyin kendi oğluyla arasındaki ilişkinin vurgulanması adamın bunu oğlu için olan bir şey için yaptığı da tahmin ediliyor. Bu baba oğul kavramı altında şüphelendiğim tek kişi ivan dı. Babasının kendisi ile herhangi bir etkileşim olmadığı için bunu beklemiyordum. Kitabının anlatım tarzını serinin diğer kitaplarındaki kadar gizemli bulmadım tahmin edilebilinir şeyler olduğu için hiç hoşuma gitmedi. Başka bir konuya gelicek olursak ilk kitaptan beri bu dedektiflik işlerini sevmeyen Madeleine'in çok bile dayandığını düşünüyorum hatta seride birkaç kitap sonra bu kadın bu kadar karşıyken dave her seferinde yeni bir bahaneyle emekli olduğu halde kendi hayatını riske sokmasına rağmen neden ayrılmıyor diyordum ama bu son kitapda Madeleine korkmasına rağmen Madeleineyi düşünmeyip bencilce hırslarının peşinde gidip sonradan bu evlilikten belki de vazgeçenenin kendisi olması çok sinir bozucu oldu. İlk defa serinin bir kitabında ana karakterimizi anlamakta zorluk çektim. Davaya devam etmesi için hiçbir gerekliliği yoktu. Davayı araştırmasını isteyen kişi bile bırak demesine rağmen kendi hırsları için evliliğini, kendi canını ve karısının hayatını riske etti. Amaçsız bir şekilde. Zaten olayı çözdükten sonra olayı çözmesinin hiçbir anlamı da kalmadı baştaki yılan öldü mevzu bitti ama kurtulan olmadı olan kendi evliliğine ve arkadaşının hayatına oldu. Bir diğer hoşlanmadığım kısım da bu yazar daha önce hiç bu kadar belirsiz bırakmamıştı. Hardwick komada kaldı, dave ve gurneyin evliliği de
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Polisiye kitap okumayı seviyorum ama hiçbir kitabı Dave gurney serisi kadar severek okumuyorum. Kitabın sonunda düşününce olayın ne kadar basit olduğunu ve her bir ayrıntının aslında bizimle paylaşıldığı çok hoşuma gidiyor. Bazı kitaplardaki gibi sır bir anda, okuyucunun asla bilemeyeceği bir şekilde, ortaya çıkmıyor. Kitabın içindeki karakterle birlikte kitabın içindeymişçesine bizde soruşturmaya dahil oluyor ve anlatılan her bir ayrıntıyla olayı düşünüp çözmeye çalışıyoruz. Bunu yapabildiğim tek seri bu yüzden umarım yazar yeni kitaplar da yazar.
Puan vermedi
Dostoyevski, yaşamının son yıllarında başyapıtı Karamazov Kardeşler'i tamamladığında, Rus yazınında 'felsefe düzeyinde roman-tragedya denen türün de temelini attığının bilincinde değildi. Dostoyevski'nin yaşam birikiminin tümünü ve sanat gücünün doruğunu içeren bu roman, gerçekte insanı insan yapan ne varsa, onlara adanmış bir destan niteliğini taşır. Yazar, hiçbir romanında "Karamazov Kardeşler"de olduğu denli insan ruhuna inmemiş, insanoğlunu bu denli kesitler biçiminde, içgüdülerinin ve istencinin tüm görünümüyle sergilenmiştir. Bir aileyi konu alan ve bir felaketler zinciri olarak gelişen olay örgüsü, bireysel öğelerin yanı sıra, ondokuzuncu yüzyılın ikinci yarısındaki Rus toplumunu da geçirdiği sarsıntıların tümüyle, dünya edebiyatında bir eşi daha bulunmayan bir sanat aynasından yansıtır.
Aklında Bir Sayı Tut, bir seri katil ile onun peşine düşen bir dedektifin heyecan dolu kovalamacasını konu ediniyor. Bu katilin kurban seçtiği kişilerin ortak bir noktası var. John Verdon un kitaplarını diğer polisiye kitaplarından daha çok sevmemin nedeni yazarın romanın baş karakterinin gördüğü her şeyi size aktarması. Gerçek hayat gibi. Verilen ipuçlarını doğru yakalayıp okur da bu maceraya katılabiliyor. Bu yüzden okuması çok zevkli bir kitap. Tüm seriyi herkese tavsiye ederim :)
Bir adam düşünün, kendini bildi bileli sadece sevdiği, merak duyduğu işi yapıyor. Bir adam düşünün istese dünyanın en zengini olabilecekken bunu elinin tersiyle itip sadece insanlığın yararına sunulmasını istediği icatları yapabilmek için günde 2 saat uyuyup sağlığını tehlikeye atıyor. Bir adam düşünün, asosyalliğin dibine vurmuş, kendini insanlardan soyutlamış, zekasının gelişimini tekeline almış, işini aşkı gibi gören ender insanlardan biri...
