h
@biitab
çünkü ben zamanın kulu değilim
ben Allah’ın kuluyum
297 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Sadece Tanrı’ya inandığım anlarda yaşamış olduğumu hatırladım. Bu, geçmişte nasılsa, bugün de öyleydi. Yaşamak için Tanrı’nın varlığının farkında olmaya ihtiyaç duyuyordum. Onu unutmaya ya da onu inkar etmeye göreyim; ölüyordum.
Sayfa 80
daha fazla dayanamayacağım. Yemek yerken aklıma geldi aç ve yalnız oldukları. Gırtlağım daraldı lokma ağzımda büyüdü mü yoksa rahat rahat tadarak yiyebiliyor muyum. Neyse ki bu kadarı oldu hatırlıyorum aç ve yalnız olduklarını.
Sayfa 201
Ve gün
Dönmez sanırlar
Gün döner
Mağrurlar ağlar
Köleler mallar
Gamlar gussalar
Öyle zaman ki Sen o çukurda çıplak Bir beze sarılmış
Ve yalnızsın
Tut ki hayatta
Meclisten meclise sözün geçen padişahtın
Sayfa 195