Kumru ve Ben
@bilememki
Doğdum, yaşarken büyük sevdim, severken büyük kaybettim, kaybederken ölüme baktım.
Şu anda okuduğu kitaplar
Kimselere bir şey diyemiyorum. Seni kendime bile soramıyorum artık. Eskiden bir tek kalbime aittin. Şimdilerde yabancısı olduğum bir surete can olmuşsun. Anne olmuşsun en güzelinden. Sana benzeyen bir kızın var. Artık benim değilsin. Bendesin ama içimdesin, can noktamdasın. Kilitli odalarında kalbimin hüküm sürmektesin. Kimselerin giremediği, göremediği, bilemediği en kuytu, en özel, en yaşanası yerindesin kalbimin. Ömürlük gönlümdesin, bilesin. Sana benzeyen küçümen bir kızın ellerinden tutup gezdirmekti hayalim, olmadı. İyi tut ellerini, sımsıkı, sevgiyle, şefkatle, benim yerime, ben tutuyormuşum gibi. Sev benim yerime, sevin, sevil...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sözlerin kalbime sükun vermeden
Yaşamak ıstırap sana ermeden
Ecelim ömrüme mezar germeden
Ömrümce sevsem de ölemem artık
Yanında dururken başka bir suret
Geceler uykusuz, gündüzler nefret
Gönlüme toplanmış acılar afet
Ömrümce sevsem de bölemem artık
Şahittir bizimle yaşayan şehir
Kavuşmak imkansız, ahvalim zahir
Dur desen gönülden, eylesen kahır
Ömrümce sevsem de kalamam artık
Hasretin gönlümde elem bağlarken
Anılar zihnimde her gün çağlarken
Sensizlik yazgıymış özüm ağlarken
Ömrümce sevsem de silemem artık