Unuttum zannettiğimde başlıyor hatırlamak
Karşımda oturuyorsun bazı geceler, yokken.
Meğer gönlümün en güzel mahreminde
Uyutuyormuşum sana dair bütün varlarımı.
Bir nefes dumana meyil vermedim henüz
Umudu kesmedim ne senden ne rabbimden
Bekleyişimin adı özlemek, biliyorum
Ve eksiltisiz bir minvalde seni bekliyorum.
"Ama içime dokundun bir kere.Parmak izlerin duruyor bakışlarımda.Nereye baksam senden bir iz bırakıyorum.Bu aralar hep kendime suçüstüyüm.Islah olmaz bir özlemim ve korkak bir mantığım var.Tek dinginliğim kelimelerin…”