El Kızı ORHAN KEMAL
•Orhan Kemal'in "ağlayarak yazdım" dediği o kitap.
• Nasıl başlasam bilemiyorum ilk defa Orhan Kemal'in
kalemini okudum, okunması kolay, akıcı ve merak uyandıran bir kitap.
Konusu zaten Yeşilçam filmlerini anımsatıyor okurken
Yeşilçam filmi izliyormuşsunuz gibi . Ve okuyunca
sinirlenmemek elde değil hayatın insanı nerden nereye sürükleyebileceğini, insanların acımasızlığını, menfaat uğruna yapılan haksızlığın... en ağrıma giden ise müslümanlık rolüne giren insanların iki yüzlülüğü diyebilirim.
Mazhar el kızı dediğimiz Nazan ile evlidir ve Haldun
adında bir çocukları vardır, kaynanaları da onlarla birlikte yaşar tabi kaynanalığın hakkını sonuna kadar veren bir kaynana. Nazan'ı beğenmeyip oğluna yakıştırmayan kaynana çeşitli oyunlarla, büyülerle karı kocanın arasını bozar, tabi Nazan' da kendi halinde fazla suskun ve her yere sürüklenebilen bir kadın olduğu için kocası da memnun olmayıp iyice soğur aldatmaya başlar. Nazan Istanbul'a teyzesinin yanına gider ve ordan oraya sürüklenir. Nazan herkese çabuk kanıp, kandırılmaya müsait bir kadındı ve sürüklenmediği, gitmediği kötü iş kalmamıştır. Nazan bunlara rağmen hayatta kalmaya çalışırken denizde boğularak ölür.
Ve oğlu yıllar sonra annesini ölü bir şekilde görür, altın yüzüğünden tanır.
Çok acıklı bir hikaye:(
Spoiler
yani ne diyeceğimi hiç bilmiyorum. olaylar açığa çıkmaya başladığı andan itibaren zihnim koskoca bir toz bulutuna döndü. en baştan başlayayım en iyisi.
kitabın büyüm bir ters köşe içeren bir gerilim kitabı olduğunu biliyordum. açıkçası gerilim kısmı bana pek geçti diyemem. ama bu kitabın başka hangi tür olduğunu söylerdim onu da bilemiyorum. 300 sayfa olmasına rağmen gerçekten upuzun bir kitap okumuşum gibi hissettim. yazarın, psikoterapistin hem kendi hayatını hem de alicianın hayatını bu kadar detaylı vermesinden ikisi arasında bir bağlantı olacağını ve o bağlantının aldatan kişiler olacağını da tahmin ettim. açıkçası ben okurken theonun hayatı ve aliciayla olanlar paraleldir yani aynı zamanda gerçekleşiyordur diye düşünüyordum. bir noktada acaba kathynin aldattığı kişi gabriel mı diye düşündüğümde de zaman kavramı beni sorgulattı. theonun hayatında yaşananların 5 yıl öncesi olduğuna dair hiçbir iz, ipucu yoktu. dolayısıyla hikayenin böyle birleşmesini, iki hayatın birbiriyle bu kadar iç içe olmasını hiç beklemiyordum. Sanırım en sevdiğim kısım Artekris hikayesinin kitabın en başından sonuna bu kadar güzel işlenip bağlanmasıydı. gabrielin ölmesi için aliciayı seçtiği anda artekrisle bağlantı bana gerçek bir haz verdi. ama yazılışta güçlü olmayan kısımlar da vardı. kitapta ferçekler ortaya çıkana kadarki kısımda okuduğumuz theo ile ondan sonraki theo sanki birbirinden bambaşka iki insan. işk 200 250 sayfada okuduğumuz theonun gerçekten ona yardım etmek isteyen bir psikoterapist olmasından başka bir şey düşünmemizi gerektirecek hiçbir iz yoktu. yazar gerçekleri açıkladığı bölümden sonra theo her şeyi açık açık konuşup niyetini belli ederken ondan önceki sayfalardaki theo silinmiş gibiydi. yani sanki kitabın başkahramanı da nasıl biri olduğunu bizimle beraber öğrenmiş
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Operatöre Bağlanıyorsunuz-3
Sevgili okurlar,
Bugün sizinle Operatöre Bağlanıyorsunuz-3 kitabını inceleyeceğim. Baştan söyleyeyim bu incelemeden çok bir veda olacak. Beni bu tarz kitaplara alıştıran, klasik dışında kitap yoktur anlayışından kurtulmamı sağlayan bu kitap serisi oldu. Bu seri sayesinde bu tarzdaki diğer kitaplara da şans verdim. Bu nedenle öncelikli olarak bana o sığ görüşten kurtulmamı sağladığı için kitabın yazarı sevgili Kübra Kiraz Berk'e çok teşekkür ederim. Aşağıda yazdığım şeyler kitap serisini okumayanlar için spoiler içerir️️️, uyarısını geçmiş olayım.
Serce'ye bayılıyorum. Gerçekten inanılmaz bir karakter. Her şeyi çat çat söyleyebiliyor olması, kimseden korkmaması, korksa bile kendini ezdirmemesi, arkadaşlarına ve ailesine canından bile çok sahip çıkması ve daha sayamayacağım bir çok özelleğiyle mükemmel bir karakter. Keşke Serce gerçek olsa ve arkadaşım olsam. Ona ve onun çenesine ihtiyacım var.
Ceyhun Çapkın... gerçekten böyle bir erkek dünyada var mıdır? Açıkçası bilemiyorum, varsa da beni bulur mu? Onu hiç bilmiyorum. İlk kitapta defalarca deneyip Serce'ye ulaşması, onu hep koruyup kollamaya çalışması, ona bu dünyadaki en nadide şeymiş gibi davranması... Gerçekten fevkalade bir erkek.
Ufuk ve Avni o kadar matrak insanlar ki, gerçek hayyatta onlar gibi birine hiç rastlamadım. Her durumda oldukları durumu daha da zorlaştırmanı bir yolunu buluyorlar. Özünde iyi insanlar ama biraz salaklar.
Ve son olarak sırma... Son kitapta tanışmış olsakta onuda çok sevdim. Kendisini biraz daha tanımayı çok isterdim.
Bu seriye veda etmek beni çok üzüyor ama içimde bir umut belki 4. bir kitap daha gelir diye düşünüyorum. Sonuçta 3. Kitapta yıllar sonra gelmişti. Hoşça kal Operatör ailesine, seni özleyeceğim...
Nereden başlayacağımı bilemiyorum. İnanılmaz güzeldi. Tek seferde okuduğum kitaplardandı. Küçük Prensi okurkenki heyecanım vardı. Yazarın okuduğum ilk kitabı, cümlelerine hayallerine ilk defa dokunduğum kitabın bu kadar derin, anlamlı olması çok hoştu. Oldum olası çocuk kitaplarına bayılırım. Yazarımızın kalemi çok akıcı. İçeriğinde yer alan hikayelerin merak unsuru olayla inanılmaz entegreydi. Yetişkinlerinde okuyabileceği muazzam bir eser.
Anti hümanizm savunması?
İlk defa bir klasik eseri beğenemedim. Irkçılık, sömürge yanlılığı, sınıf ayrımı, anti-hümanizm hepsini alt metninde barındırıyor. Büyük bir heyecanla başlamıştım ama bu unsurlar hayal kırıklığına uğramama sebep oldu. Bütün bir hikayenin babamın sözünü dinlemedim o yüzden bunlar başıma geldi??? anlatısı üzerine kurulması çok can sıkıcı. Andersen masalları gibi hissettirdi. Kitabın yayınlandığı dönemin bakış açısını tam olarak bilemiyorum ama fazlasıyla bir din güzellemesi var romanda. Hatta bütün roman bunu övmek için yazılmış gibi geldi. Tabi dönemine göre böyle bir eser yazmak büyük bir başarı olsa da günümüzde bu kadar kırıcı bir roman okumak çok zor. İngiliz yazarların sömürge yanlısı bakışlarıyla romanlarda karşılaşmaya alışık olsam da bu romanda çok fazla hoş karşılanmayacak görüş var. Ayrıca hiç akıcı veya sürükleyici değildi. Kirabın tek beğendiğim yanı şartlarına karşın öldürme yetkisi olup olmadığını sorguladığı paragraftı. Hem felsefik hem de o döneme göre çarpıcı bir görüş. Hikayenin oradan sonra daha iyiye evrilmesini ummuştum ama öyle olmadı. Bilemiyorum belki zaten hepsi bir yergi üzerine yazılmış ta olabilir, dediğim gibi dönemini ve ya yazarın motivasyonunu bilmiyorum ama okuduğum kadarıyla tam tersi hissini verdi.
Kitabı okurken adeta koştuğumu hissediyorum.
Tek ben miyim bilemiyorum ama kısa okuma hayatımın en koşarak okuyuşu olduğu konusunda %100 eminim :)
o kadar keyifli bir anlatımı var ki 84. sayfa itibariyle gerçekten neye uğradığımı şaşırdım.
Kitabı bitirdiğimde güncelleyeceğim..
