Bilge
@bilge_bilge
Puan vermedi·200 syf.·
2025 6. kitabı
Şermin Yaşar'ın okuduğum ikinci kitabı. İlk okuduğum kitabını da çok beğenerek okumuştum. Bunu da çok beğenerek okudum. Bir ailenin sırlarının ortaya çıktığı ve yer yer karakterlerin hislerinin de yer verildiği bir kitaptı. Ben bu kitapta insanları bazı davranışları nedeniyle yargılamamayı tekrar öğrendim, seçimlerinin ya da davranışlarının bir sebebi olabileceğini ve aslında bir olayın/davranışın iç yüzünün görüldüğü gibi olmadığını öğrendim.
Bir çocuk için anne-baba figürünün önemini de tekrar görüyoruz bu kitapta. Hiçbir yere ait olamadığından/hiçbir yere ait hissedememekten bahsediyor Ethem.
Sevilmek en temel içgüdümüz. Sevmek sevilmek herkesin beklediği/istediği güzel duygular. Sevmeyi-sevilmeyi de ilk başta sosyal bir kurum olan aileden öğreniyoruz. Orada hissedemediğimiz sevgiyi de dışarıda arıyoruz. Kendimizi de sevemiyoruz, çünkü sevmek nedir öğrenememiş oluyoruz. Arıyoruz, ama bulamıyoruz, eksik bi şeyler. O eksiği tamamlayamıyoruz. Annemize/babamıza benzer eşler arıyoruz mesela. Aileden alamadığımız sevgiyi almak istiyoruz.
Travmalar, anne babanın yaşadığı olaylar/durumlar ileri kuşaktaki kişileri nasıl etkiliyor görebiliyoruz bi nevi. Aslında, kişinin kendisiyle değil, önceki kuşaklarla başlıyor bu. Aktarılıyor ileriki nesillere, geçiyor. Sevemiyor Ethem çocuklarını. Seviyor oysaki, ama nasıl göstereceğini bilmiyor sevgisini. Babası da gösteremedi, Ethem'e sevgisini. Aile bağını kuramadı anne babası. Ne Emin ne Ekrem ne de Ethem tam anlamıyla kurabildi.
Dikkat çekici başka bi konu ise, annenin (Mürüvvet Hanım'ın) psikolojik sıkıntıları olmasına rağmen psikoloğa götürülmesi gereken yerde hocaya götürülmesi. Sevgi'nin de psikoloğa gitmesi gerekiyorken gitmemesi. Belki onlar kendince haklıydı, sebeplerini de bilmek gerek.
Psikoloğa giren tek kişi, kitabın
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İnsan birini seviyorsa, bu sevginin gerçek boyutu ancak ayrılık sırasında anlaşılabilir.
Sayfa 19 - Ötüken Yayınları
Puan vermedi·63 syf.·
2025 4. kitabı
Yüzyüze
Cengiz Aytmatov
Selam, size harika bir kitapla geldim. Cengiz Aytmatov'un bir hikayesi. 1957'de yazılmış, ikinci eseri Aytmatov'un. Bikaç saat içinde okunabilecek akıcı bi kitap.
Kahramanımız, Seyde. Savaş dönemi. Eşi askere alınıyor Seyde'nin. Giderken eşine sarılamıyor bile. Sonrasında eşi asker kaçağı olarak geri dönüyor. Mağarada yaşamaya başlıyor eşi, zaman zaman geceleri evine de geliyor. Çalı toplamaya diye eşine gidiyor Seyde. Gün ağarmadan dönüyor mağarasına. Anlaşılıyor eşinin kaçtığı. Ancak Seyde, hiç kimseye bi şey demiyor. Yaptığı fedakarlıklar, uykusuz kaldığı geceler, küçük bir çocuğun ve annenin bakımı... Böyle zor bir hayat Seyde'ninki. Kış mevsiminin getirdiği zorluklar da ekleniyor tabi bunlara. Ve kurulan hayaller...
Dönemin özelliklerini güzel anlatıyor Aytmatov. Tüm ağılın yoklukla geçinmelerini konu ediniyor. Hayatlarını devam ettirme mücadelesini, yoklukluğu, bir ineğin sütünden yararlanabilmek için doğmasını bile dört gözle beklemelerini... Askerdeki babasından mektup gelmesini bekleyen çocukları anlatıyor.
Benim başka bir gözlemim de, Seyde'nin eşinin mağarada yaşamasıyla toplumdan uzak kalarak hırsızlığa başvurduğu, bencilleştiği oldu. Zaten böyle miydi, antisosyal davranışları var mıydı yoksa insanlardan uzak kalması mı onu böyle bencilleştirdi sorgulanır. Belki de yokluk onu, buna sürüklemiştir
Sonunda, Seyde'nin intihar etmesini bekliyordum gitmesiyle. Ya da eşinin tüfekle vurmasını. Öyle bi şey yaşanmadı. Hatırladığım, Cemile kitabındaki gibi kahramanın bulunduğu yerden ayrılması oldu.