Doğrusu,sevinçlerimden çok öfkelerimi anıyorum. Geçimsiz olduğumu söylerler,belki onun içindir. Ama kendimi yokluyorum da kini pek bulamıyorum,daha çok öfke var. Kin öfkenin durulmuşu,sindirilmişi değil midir? Benim öfkelerim durulmuyor,sinip kin olamıyor.