"güzel başlayan bazı romanlar ilerledikçe sarpa sarmaya başlar da bir umut okumaya devam edersin ya, hah işte ben öyle yapmayı bıraktım. neresinde kaldığımı unutmayayım diye değil, tam da neresinde vazgeçtiğimi hatırlayayım diye sayfayı köşesinden katlayıp rafa kaldırıyorum, yani artık istemiyorum osman."
“bu ara sık sık o yalnız balinayı düşünüyorum. hani diğer tüm balinalardan farklı frekansta bir ses çıkardığı için hiçbiri tarafından duyulmayan, yıllardır okyanusta tek başına dolaşan o kimsesiz balinayı. herkes aynı şarkıyı söylemek zorunda değil ki. bunun bedelinin bu kadar ağır olmasına çok kızıyorum. o balinaya büyük bir şefkat duyuyorum.”