Uzun süre o son günümüzü düşündüm. Her seferinde sahneyi yeniden kurdum, her söyleneni ve her söylenmeyeni yeniden yaşadım kafamda defalarca. Bizi o güne götüren önceki günleri düşündüm. Sonra daha öncekileri, sonra daha da öncekileri. Taa en başa kadar gidip geldim kaç kere. Bir sebep aradım.
“son bir ayda düşünmek için hayli zamanım oldu. kafam minibüse döndü, ayakta yolcu bile alıyorum. kendimi bu şekilde sürmeye devam edersem kaza yapmaktan endişe ediyorum.”