bay tekniker
@bilimdoktoru
bilim her şeydir...
“Peygamberimiz bir hadisi şerifinde ‘kaldır benliğini aradan ortaya çıksın Yaradan’ diye buyurmaktadır. Yani imanın en büyük kemâlâtı insanın hiçliğini bilmesidir. Mutlak varlık sadece Allah’ındır. İnsan kendi benliğinin hiç olduğunu bilirse hakikate kavuşur. İslâm’ın sırrını çözdüğü anda hiçliği bilir,
İslâm’ı yaşarsa kendi hiçliğini yaşar. Hakkı bilmek ve bulmak
isteyen kişi hiçliği esas alır ve dünyevi hırsları aşarak asıl zenginliği elde eder.” Sahra, anlatılandan hiçbir şey anlamadığını
hissetti. Hiçlik, varlık, yokluk, İslâm, zenginlik, ne diyordu bu
adam? Kafası büsbütün karışmıştı. Sanki gönlünden geçeni
okumuş gibi başını kaldırdı ve belli belirsiz gülümsedi Yavuz.
Üstelik kendisine. O an erime noktasına geldiğini hissetti.
Kimya bilgilerini zorladı, erimeden sonra ne geliyordu? “Kafanızı karıştırdım sanırım.”
Kazanmak da kaybetmek de insanoğlu içindi. Bu dünyada
oyalanması için verilen meşgalelerin sonucunda galibiyet de
oluyordu mağlubiyet de. Savaş da oluyordu barış da. Birinin
bir tarafa getirdiği mutluluk karşısındakini hüzne gark ediyordu. Herkes de kendince haklıydı üstelik. Peki, ortalık kırıp
dökülmeden varılamıyor muydu sulha? Beyaz bayrak göndere
çekilmeden evvel neden kana bulanması gerekiyordu? Belki
tüm bunlar, hepsi etten ve kemikten yaratılan insanın kalbinde
sakladığı süveydadan kaynaklanıyordu.
Yavuz’um canım oğlum. Sadece kadınlar kendini korumakla
mükellef değildir. Aynı zamanda erkekler de aynı şeyden sorumludur. Kadına günah olan erkeğe de günahtır.” Kendisi gibi kısık
gözlerle gülümsüyordu babası. “Hem kaldı ki Kur’an’ı Kerimdeki
tesettür ayeti kadınlardan önce erkekleri ikaz edip uyarmaktadır.
‘Nur Suresinde şöyle buyurmakta: Mümin erkeklere söyle, gözlerini haramdan sakınsınlar, ırzlarını korusunlar. Bu davranış onlar için daha nezihtir. Şüphe yok ki, Allah onların yaptıklarından
hakkıyla haberdardır.’
Misal verecek olursam; sohbet
meclisleri ve tekkelerde “Edep Yâ Hû” yazar. Yani üzerimizde
edep elbisesi ile içeri girmemizi salık verir. Hatta girişler hafiften alçakçadır. Edep ile ayak basmak üzere boynunu eğip iki
büklüm girilir. Osmanlı zamanında evlerin girişinde “Yâ Hafîz”
yazarmış. Yani, Allah’ın hafiziyetinin hâkim olması manasında…” Anlatacağını zihninden geçirdiği gülümsemesinden
belli oluyordu genç adamın. “Bir nükte ile bahsi bağlayayım
hatta. İngiliz Büyükelçisi, eski Osmanlı evlerinin dış duvarlarına asılan “Ya Hafîz” levhalarını görünce dayanamamış ve
Keçecizade Fuad Paşa’ya bunların ne olduğunu sormuş. Fuad
Paşa, İngiliz’in anlayacağı dille cevap vermiş; o gördükleriniz,
Osmanlı’nın sigorta şirketinin levhalarıdır demiş.