Herkese yeniden merhabalaaarrr
Uzun zamandan sonra tekrar kitaplara dönmek ne kadar güzel bir duygu
”James Redfield’in “Dokuz Kehanet” kitabı
bir macera hikâyesi üzerinden insanın ruhsal yolculuğunu ve hayatın anlamını sorgulamasını anlatıyor. Peru’nun gizemli ormanlarında geçen hikâyede, insanlığın bilinç düzeyini yükselteceğine inanılan dokuz kehanetin izleri sürülüyor. Kitap; tesadüflerin aslında bir anlam taşıdığı, insanların birbirleriyle enerji alışverişinde bulunduğu, sezgilerin önem kazandığı ve kişinin kendi yaşam amacını keşfetmesi gibi konulara değiniyor.
Okurken bazı satırlarda kendinizi sorgularken, bazı satırlarda ise hayatınızdaki anlamlı rastlantıları hatırlıyorsunuz. Ruhsal ve düşündürücü kitapları sevenler için etkileyici bir deneyim.” ️
Belki de tesadüf sandığımız şeyler,ruhumuzun çok önceden bildiği işaretlerdir️ #okudumbittii
Emma, iki çocuğu ve eşi ile birlikte normal bir hayat süren bir avukattı. Boşanma davalarıyla ilgilenen, kariyerinde başarılı bir kadındı. Doğum gününün yaklaştığı şu son zamanlar sayılmazsa tabii. Annesi, tıpkı onun gibi kırk yaşına gelmeye yakın normal olmayan davranışlar sergilemeye başlamıştı. Bir uykusuzlukla başlayan ve sonrasında bilinç kaybı ile devam eden esrarengiz olaylar zinciri, Emma’nın yıllar sonra bile hala ilk günkü gibi hafızasında yerini koruyor. Emma da tıpkı annesi gibi önce uykusuzluk çekmeye başlıyor. Günde bazen iki saat uyuyor bazen hiç uyumuyor. Gündüzleri ise hiç farkında olmadan uzun ya da kısa süreki olarak bilinç kaybı yaşıyor. Bir yerde takılıp kalıyor ve hiç kımıldamıyor bile.. Kendine geldiğinde ise yaptığı hiçbir şeyi hatırlamıyor. Kırk yaşına yaklaştığı her gün bu durum daha kötü bir hal alıyor. Halüsinasyonlar görmeye başlıyor, neyin gerçek neyin hayal olduğunu anlayamıyor. Ailesine hayal gördüğü zamanlarda zarar verdiğini düşünüyor. Uykuları tamamen bitiyor; ablası, çocukları ve çevresindeki herkes ondan kaçmaya başlıyor.. Etrafında meydana gelen her olaydan onu sorumlu tutuyorlar.. Peki gerçekten Emma bunları bilincini kaybettiği zamanlarda yapıyor mu, insanlara ve hatta kendi oğluna zarar veriyor mu?
•
Bir kadının uykusuzluk çekmesiyle başlayan olaylar zinciri içinden çıkılamayacak bir kabusa dönüşüyor. Uzun süren uykusuzluk sonrası başlayan bilinç kayıpları ve halüsinasyonlarla hayatı daha da içinden çıkılamayacak bir hale geliyor.. Soluksuz bir şekilde merak ederek okudum. Okuyunuz, güzel bir psikolojik gerilimdi. Keyifli okumalar
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi·320 syf.··
Beğendi
·2026 6. kitabı
·57 günde okudu
·Okunma: 16 Haziran 2026 17:33
Johann Hari, dikkat eksikliğinin ya da dağınıklığının sadece bireysel bir sorun olmadığını savunuyor bu kitabında.
"Neden eskisi gibi odaklanamıyoruz?" sorusunun başlıca nedenleri bulunuyor ve bunlar tek başına sebep olmuyor. Yazar bu sonuca varmak için dünyanın her yerinden uzmanlarla, bilim insanlarıyla görüşmüş ve bir araştırma yürütmüş.
Dikkatimizi çalan temel unsurlar;
• Teknoloji
• Çoklu görev yanılgısı
• Uykusuzluk ve yorgunluk
• Beslenme ve çevre kirliliği
Çocuklarda da bu durum artık DEHB olarak adlandırılıyor ve bunu önlemek mümkün.
• Telefon kullanımını sınırlandırmak
• Daha fazla uyumak
• Doğada vakit geçirmek
• Sosyal medyayı bilinçli kullanmak.
✓ Odaklanamıyorsanız kendinizi suçlamayı bırakın. Sistem tam olarak odaklanmamanız üzerine kuruldu. Ancak bu durumu tersine çevirmek ve dikkatimizi geri toplamak için hem bireysel alışkanlıklarımızı değiştirmeli hem de bilinç oluşturmalıyız.
Keyifli okumalar dilerim.
İmam Gazali’nin Gökyüzüne Bakmanın Faydaları adlı eseri, insanı kâinatı tefekkür etmeye davet eden kısa ama yoğun bir düşünce kitabıdır.
Kitapta Gazali, gökyüzü, yıldızlar, yeryüzü, denizler, hayvanlar ve insanın yaratılışı gibi varlıklardaki düzen ve hikmetleri ele alır. Ona göre gökyüzüne bakmak sadece bir manzara seyretmek değil, Allah’ın kudretini, sanatını ve yaratılıştaki mükemmel düzeni fark etmek için bir vesiledir. İnsan, kâinattaki bu uyumu düşündükçe imanını güçlendirir, şükür duygusu kazanır ve dünya hayatının geçiciliğini daha iyi anlar. Kitabın temel amacı okuyucuyu tefekküre, ibret almaya ve yaratılışın ardındaki hikmetleri görmeye yöneltmektir.
Gökyüzüne ve kâinata dikkatle bakan kişi, yaratılıştaki kusursuz düzeni görerek Allah’ın varlığına, kudretine ve nimetlerine karşı daha derin bir bilinç geliştirir.
İsmiyle dikkatimi çeken, sonra da arka kapak yazısını da okuyup iyice merak ettiğim bir kitaptı. Ancak okurken oldukça zorlandım. Bilinç akışı tekniğiyle yazılmış bu roman, tramvay yolculuğuna çıkan bir kadının hikâyesi. Hayatındaki önemli noktaları, travmalarını, korkularını tekrar hatırlayarak derin sorgulamalar yapan ana karakterin iç dünyasını okuyoruz. Olaylar karışık şekilde anlatıldığı için hangi zamanda neler olduğunu da anlamakta ve okurken karakter ile hayatı arasında bağlantı kurmakta zorlandım. Otobiyografik bir eser olduğu da söylenen bu kitap, Herta Müller'in zorlu hayatı hakkında da bilgi veriyor.
Büyük bir merakla başladığım ancak keyif almadan bitirdiğim bir kitap oldu.
Herkese iyi okumalar diliyorum.
Yaşamı sorgulatan, neden yaşadığını düşündüren bir kitap
Eşim kitabı okumuştu. “Ben de okuyayım” dedim. Zaten yazarın diğer kitaplarını sevmiştim. Böylece başladım.
Ama itiraf edeyim; kitap bana oldukça uzun geldi.
Bazen “keşke filmi olsa da izleyip bitirsem” dediğim bile oldu.
Okuması sabır, anlaması dikkat, devam etmesi yer yer çaba isteyen bir yolculuktu.
Ama bırakmak da kolay değildi; içine gerçekten emek verilmiş bir dünya vardı.
Yine de düşündürdü beni.
Hakkını yememek lazım.
Kitap; bilincin doğası, insan zihni, gerçeklik algısı, ölüm ve ölüm sonrası deneyimler, teknoloji ve “bedensiz varoluş” fikri gibi metafizik soruları merkezine alıyor.
Ve en çok da korkunun insanı nasıl şekillendirdiğini…
Gerçek dediğimiz şey, beynin sürekli yorumladığı bir deneyim olabilir mi?
Dış dünya tek bir gerçek değilse, zihin onu sürekli yeniden kuruyorsa…
“Beyin gerçeği görmez, tahmin eder.”
Bilinç sadece nöronların ürünü mü?
Yoksa daha geniş bir alanın içinde mi oluşuyor?
Belki de bilinç, beynin içinde değil; beynin “aldığı” bir şeydir.
Korku; kontrol ihtiyacı doğurur.
Kontrol; bilinci daraltır.
Daralan bilinç daha fazla korku üretir.
Bu bir döngü gibi işler.
Kitap ölümü de klasik bir “son” gibi değil;