2 yıldır yeni yeni kendime geliyorum. Belki sende çok zor zamanlar geçirmişsindir bilmiyorum. Ama beraber atlatabilirdik. İstemedin. Hep kaçtın. En sonunda bende sana set çektim. Çünkü zaten berbat haldeydim. Umutlarım daha da dibe çekiyordu beni.
Neden bu kadar merak ediyorum, bilmiyorum. İstesem bunu durdurabilirim biliyorum. Ama durursam geride kalmaz mıyım? O zaman kendime ne derim? Öğrenmezsem ben neyim, durursam neye dönüşürüm? Belki de bir gün, sırf durmanın sonucunu merak ettiğim için duracağım.
Merak
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Kendime Yüklenme Günü
Ben akıl sağlığı yerinde olmayan biri olabilirim. Peki bu benim suçum mudur, böyle mi doğdum yoksa büyürken mi şekillendim? Bu sorulara cevap bulmak hiçbir işe yaramaz. Teşhis, her zaman tedaviyi mümkün kılmıyor ne de olsa. Ne böyle bir dünyada yaşamaya uygunum, ne de insanların arasına karışabildim 24 yıldır. Çocukken belliydi belki böyle olacağım, belki de değildi, bilmiyorum. Akıllı çocuktum, büyük adam olacaktım falan filan... Boş işler... Böyle bir zihnin içinde yaşamanın da kendince zorlukları var. Her neyse... Beni gerçekten yoran, geren, stres yaptıran tek şey bu insanlar. Yalnızken rahatım, yalnızken zihnim daha başka çalışıyor, yalnızken daha meraklı, daha mutluyum. Böyleyken aksini hayal etmesi elbette zor. Evlenen bir abime mutluluklar diledim bugün mesela. "Darısı sana" diyor. Benden bi bk olmaz diyemediğim için gülümsemekle yetindim. Hayallerin o kısmı boş ve karanlık görünüyor. Her haltı düşünen biri olarak o kısmı düşünemiyorum bile. Her neyse dedim bir paragraf daha yazdım. Her neyse... Bugün kendime yüklenme günü olsun. Bunu her gün yaparsam bir gün çok kötü şeyler olur. Gerek yok. Kimsenin okumayacağını bilmenin rahatlığıyla yazdım ama yine de ya sileceğim ya arşive atacağım. Benden çıksın da psikolojik olarak. Okuyanın okumayanın bana bi faydası yok zaten. Her neyse dedik, Her neyse...
Bin kere veda edebilirim ama hâlâ nasıl gideceğimi bilmiyorum
Toparlanıyor muyum, dağılıyor muyum bilmiyorum ama çabalıyorum sürekli.
Alıntı
Hep aynı şeyleri yazmaya gerek yok artık, Kusmuk tadına geldi zaten, görmek istemediklerini görmezsende görme Kendimi açıklamaya sevdirmeye çalışıyor gibi dil dökmeye gerek yok Ne yaptıysam sana benden bu kadar soğuyacağın, kararını haklı bulunduracak, tanıdığım kişisin sandım hep, kalp kırmaktan korktuğunu söylerdin :( masummuşum cidden Ben insanlara ön yargıyla yaklaşmam sanada yaklaşmadım güvendim işte, sorunum bu sanırsam evet o kişi bunu yapmaz derdim Farklı bir yüzün olacağını hiç düşünmedim yada düşünmek istemedim seni her konuda haklı buldum , her konuda destekledim, hepsinin temel sebebi sevgi sanırsam Hayatım tam güzel gidiyordu sahile sıfır bir cafede oturuyordum arkadaşımla , arkadaşım dediğimde konuştuğum bir kız herşey çok güzel mükemmel hatta, taaki bir rüzgar senin kokunu getirene kadar etrafmızda kimse yok , ne yanımızdan nede yoldan geçen kimse yok Karşı tarafada birşey hissedip hissetmediğimden emin değilim , işte o koku nasıl geldi bilmiyorum senmi geçtin yoksa aklındanmı geçtim artık hangisiyse beni götürdü orda donup kaldım Denedim senden gitmeyi belkide gittim bilmiyorum ama böyle tuhaflıklarsa peşimde koşturuyor.. hayatıma bir süre daha yalnız devam etmem gerekiyormuş, Gözlerimde silinir umarım dedin Bana yakışanda peşini bırakmak olur artık Ne yaptıysam sana bu kadar… Ben bıraktım beklentisiz bir şekilde Satrançta kafa kurcalayıcı birşey içimden gelirse birgün yazarım belkide unuturum prt2!! ( kokun geldiya bu şarkıyla saatlerce o kokunun hasretini çektim geliceksin sandım o gün, gerçekleri göz ardı etmiştim o saatlerde ama gerçekleri görüyorum) youtu.be/kZPuClJXKRM?si=...