Yazardım hece hece...
Mısralarımda büyürdün,
Satır aralarında nefes alırdın.
Belki de bütün şiirlerim sana çıkardı.
Kalemim başka isim bilmez,
Kâğıtlarım başka hikâye taşımazdı.
Ve gün gelir de okusalardı yazdıklarımı,
Bir sevdayı değil, bir ömrü anlattığımı anlarlardı.
Bazı insanların sevildiğini, bazılarının unutulduğunu,
Ama bazılarının vardır ki, bir kez yüreğe düştü mü,
ömür boyu şiir olduğunu anlatırdım...
İşte sen... öyle bir şiir olurdun...
Ne son kıtası yazılabilen,
Ne de son noktası konulabilen.
Ben sustukça büyüyen, yazdıkça çoğalan,
ve her satırda yeniden doğan...
SARYA
Düzeleceğine bilsem onun yaşadığı şehre yürüyerek giderim,gün be gün eridiğim şu zamanda
Eskiden duyardım falanca kansere yakalanmış derlerdi anlamazdım
Şimdi çok iyi anlıyorum ben yakalandım ve o beni götürüyor
Bu halimle bile onun şehrine yürümeye razıyım
Zannetme sana dargınım,
Ben gene sana vurgunum.
Başkalarına gülsem de,
Senden uzak kalsam da,
Sevmediğini bilsem de
Ben gene sana vurgunum.
|Sabahattin Ali