merve
@bimervos
Mimar
48 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
İçinde ilahi ne varsa yok olmuştu; yaşama gücü, canlılığı kalmamıştı. Ölmüştü. Ruhu ölü gibiydi. Ne yemyeşil yaprakların arasından geçerek inen gün ışığının güzelliğini görüyor, ne de kozmik sonsuzluktan bahseden ve sırlarını o yaprakların hışırtılarında açığa vuran mavi gök kubbenin fısıltılarını duyuyordu artık. Hayat dayanılmaz ölçüde sıkıcı ve aptaldı; feci bir tat bırakıyordu ağzında.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bütün gençliği boyunca belirsiz bir huzursuzluğun sıkıntısını çekmiş, ne istediğini hiç bilememişti. O’na rastlayana kadar ne olduğunu anlayamadan boşu boşuna arayıp durduğu bir şey istemişti hep. Şimdiyse bu huzursuzluğu daha çok keskinleşmiş ve acı vermeye başlamıştı, ama artık ne istediğini açık ve net olarak biliyordu. Güzelliğe, aydın bir bilince ve aşka sahip olmak istiyordu.
Kitabı anlatabilecek kelime bulamıyorum. Ruhumun tam ihtiyacı olan zamanda o kadar iyi geldi ki; ilaç gibi . Bir kere değil bi çok kere okuyacağıma eminim.
Var olmanın nedenini unuttuğumuz ya da arayıp bulamadığımız zamanlarda yol gösterecek rehber kitaplardan; nahif ve her ruhun ihtiyacı olan bir kitap.
Kelimeleri cümleleri yüreğe öyle bi noktadan dokunuyor ki.. Kitabı bitirdiğimizde önceki insan olmamız pek mümkün değil gibi.
