düşüncelerimi kendi hayali varlığıma gölgeme aktarmaya eskisinden daha çok ihtiyacım var kandilin aydınlığındaki duvara düşen uğursuz gölge yazdığım her şeyi dikkatle okuyor ve yutuyor. bu gölge kesinlikle benden daha iyi anlıyor.
gerçekten yaşmayan, gerçeği yaşamayan insanların binlerce kuruntusu işte. haksız mıyız?
kimse, kimseye hayatını anlatmıyor ki.
özlemlerini, düşlerini herkes birbirine kilitlemiş
haksız mıyız?