Alper kamu henüz 5 yaşında bir çocuktur,ama bildiğiniz bir çocuk değil.Okuyabilen ve büyük eserleri okumuş bir çocuk.Düşünceleri biraz filozof tarzı,yaşamı klasik çocuk kalıbında.Onda bir çocuğun masumiyetinden ziyade bir hinlik,açığa çıkmamış bir canavarlık var.Romanda olayları bir çocuğun gözüyle izlerken büyümüş de küçülmüş bu yumurcağın bazı tespitleri ile irkildiğiniz oluyor.Kitap dedektifliği seven bir yumurcağın eğlenceli ve faydalı hikayesini içeriyor.Sıkıcı değil.Komik bölümleri var.Hatta altı çizilecek satırlar mevcut.Ben beğenerek okudum.Kitabın devamı olan cehennem çiçeği de zevkle okunacak bir roman.
Üniversite yıllarında okuyup ilginç bir edebiyat deneyimi yaşadığım Oğuz Atayı kırk yaşında tekrar okumayı düşünüyorum. Pek çok edebi anlatım türünü içeren başka bir kitap bilmiyorum.