"Kusurları olan ve başkalarının kusurları konusunda suskun kalan insanlar gördüm; derken Allah onların kusurlarını örttü ve bu kusurlar kaybolup gitti. Kendilerinin hiçbir ayıbı olmayan, buna karşılık başkalarının eksikliklerini sayıp döken insanlarda gördüm, sonra bunlar kınadıkları kusurlara kendileri battılar."
Kısa ama vurucu notlarla dolu olan kitap insanı derinden sarsıyor. Aslında ne kadar eksik olduğumuzu, asıl olana ulaşmak için ne kadar yol kat etmemiz gerektiğini fark ettiriyor. Doğru bildiğimiz yanlışları, ufak gördüğümüz günahları açıklayıcı bir şekilde anlatıyor ve anlamamıza - çarpıcı bir şekilde de olsa- yardımcı oluyor.
Kitapta bazı noktalar birden çok kez tekrar edilmişti. Belki de önemli noktaları özellikle vurgulamak içindi bu kim bilir?
Arap şairlerden biri Kur'an'ı tanıdıktan sonra şiir söylemeyi bıraktı. Ona "Artık ne için şiir okumuyorsun?" diye sorulunca: "Kur'an'ı bulduktan sonra başka şeye ne hâcet? diye cevap verdi."