Kuş ötmüyor geride.
Rüzgar esmiyor geride.
Çamın yeşil penceresi kapalı geride.
Tarihin yorgunluğu var geride.
Sükûnun soguk sedef sâhiline vuruyor dalga hâtırası geride.
Gidelim deniz kenarına.
Ağ atalım suya.
Ve tutalım sudan tarâveti.
Bir kum alalım yerden.
Hissedelim "var olma"nın ağırlığını.
Sabah ekmek peynir yiyelim.
Ve dikelim bir fidan her kelâm dönemecinde.
Ve saçalım iki hece arasında sükût tohumunu.
Âişe radıyallahu anha'dan rivayetle, bir kimse kendisi hakkında bir şeyden Rasulullah aleyhisselam'a şikayet ettiğinde veya ağrısı, yarası olduğunda Rasulullah aleyhisselam şehadet parmağını toprağa değdirip kaldırır ve "bismillah. İçimizden birinin duası ve Rabbimizin izniyle, arzımızın toprağı hastalarımıza şifa olsun" diye dua ederdi. Sufyan bin Uyeyne rahimehullah bu hadisi rivayet ederken, şehadet parmağını yere değdirip kaldırarak Peygamber'in yaptığı hareketi fiilen göstermiştir.
-Buhari, tıb 38; Muslim, selam 54.
