"Garipti bu, bir mucize: Ben nasıl ayakta durabilirdim? Bana öyle geldi ki, azıcık kımıldasam dengemi kaybederim. Sendeleme gibi bir şey hissediyordum. Toprak ve üstündekiler, sonsuz uzaklardaydı benden. İçimde müphem bir arzu: Bir deprem olsa da, bir yıldırım düşse de, sakin pırıl pırıl bir dünyaya yeniden doğsam!"
İnsanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç olduğunu bildikleri için bu zahmetli işe teşebbüs etmektense, körler gibi rastgele dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin mevcudiyetinden haberdar olmayı tercih ediyorlar.