Rasûlullah'ın ﷺ topluluk içindeki tavrı nasılmış (özet) :
> Zikir ile oturur, zikir ile kalkardı.
> Farklı yerlerde otururdu her seferinde. ( Tek bir yerin kişinin kendisine zimmetlemesine karşı çıkmıştır.)
> Kişi yanına bir şey sormaya ve konuşmaya geldiğinde muhatabı gitmeden, kendisi ayrılmazdı.
> Meclisinde herkes eşitti. Kimseyi kimseden üstün tutmazdı.
> Ayıplar ifşa edilmez, sesler yükseltilmezdi.
> Büyüklere saygı, küçüklere hürmet gösterirdi.
> O'nun meclisi hüküm, hayâ, sabır ve emânet meclisi idi.
#k:162675
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
" Resulullah gerekmedikçe konuşmazdı sözü vecizdi. (...) sessizliğe uzun uzun sürerdi. (...) Sözleri efradını cami ağyarını mani nitelikteydi. Açık seçik konuşur ama fazla konuşmaz, sözü eksik de bırakmazdı. Yumuşak huyluydu. Kaba, tahkir edici bir kimse değildi. Küçük de olsa her nimeti tanzim eder, saygı gösterirdi. Hiçbirr nimeti horlamaz, kalbinde onlara karşı bir rağbet olmadığından da boşuna methetmezdi. (...) Konuşmalarıyla el hareketleri birbirine uyumluydu. Konuşurken sağ elinin baş parmağının iç kısmını, sol avucuna vururdu. Öfkelendiğinde kızmadan sadece yüzünü çevirdi. sevinince gözünü kısar ve tebessüm ederdi. Tebessüm ettiğin de mübarek dişleri dolu tanesi gibi bembeyaz gözükürdü. (...)"