Tam otuz yedi günde okunan bir kitap...Kitap biteli bir ayı geçti ama kitabın içimdeki yankıları hiç susmadı bu yüzden az ya da fazla içimi rahatlatacak bir şeyler yazmam elzem.
Kardeşini Doğurmak'la 2018'i noktalandirdim birlikte ağladık ve gerçeklerimizi kucakladık.
Bu kitabı okuyabildiğim için kendimi güçlü addediyorum çünkü okuması o kadar zor bir süreçti ki.Kitapta anlatilanlarin gerçekliği insanların yaşadıkları mağdurluklar salt çaresizlikle kuşattı benliğimi.kimi zaman okurken kenara atıp sadece düşündüm ve ağladım , kimi zaman ise midem bulandı birkaç gün kitabı okuyamadim.Ama okumaliydim.Bu kitabın canımı yakacagini bilsem de okumanın benim için iyi olacağini düşündüm.ve sonradan iyiki diyerek son sayfayi kapadım.
Bir sure yazmak istemedim garip bir şekilde. Bu kadar etkileneceğimi bilemezdim yaşım da küçük değil hani ama... tavsiyem bu kitabı ruhsal yönden güçlü olduğunuz bir vakitte okumaniz.
Fazlasıyla emek verilmiş bu kitaptan sonra haykırmak istediğim ilk şey;
çocuklarinizi sizden bir şey gizlemeye gerek görmeyecekleri şekilde egitin sevgili ebebeynler.Fazlasiyla zor ama önemli bir husus. Onlarin saf dünyasına inin ve iletişimde kalın onları maddiyatini önemsediginiz kadar maneviyatini da önemseyin.Onlarla ilgilenin ama gerçek anlamda ruh hallerinde bir değişme oldu mu sorun. Ilk bakista onemli gorunmeyen bu detaylar sonradan durum tespitinde hayat kurtarici olabilir.Istismarlarin azimsanamayacak kısmı ilgisiz ebeveyn kaynaklı.
Çocuklarınıza küçük yaşta mahremiyet egitimi verin.onlara vücutlarindaki özel bolgeleri ogretin.Onlara, bu özel bölgelerine baskalarinin dokunmamasi gerektiğini söyleyin ve de bir sorun olduğunda size bunu hemen anlatması gerektiğini de. Çocukta bu bilinci