Yeşim Yılmaz
@biregitimci
Okuduklarımdan öğrendiğim bir şey var.
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
İnsan ne kadar azimli ya da ne kadar yenilgiden nefret eden biri olsa da, kendi düşüncelerine uygun düşmeyen bir şeyi uzun süre sürdüremez. Diyelim ki sürdürebildi. Bu, vücudunun kötü etkilenmesine yol açabilir.
Kitabın ‘hayalet evren’ havasında giriş yapması çok dikkatimi çekti. Kitapta bir çok trajik durumdan (nehre atılan cenin bebekler, çaresiz durumdakilerin böbreğini satması..)bahsedilse de içimin en acıdığı yer Yang Fei nin babasının onu bir taşın üzerinde bırakıp gitmesi oldu. Babasının pişmanlık ve vicdan azabı duygusu bana çok geçti.
Yazar Yang Fei karakterine fazla derinlik katmamış. Bunu bilerek mi yaptı bilmiyorum ama hayatının bazı noktalarında (karısının onu terk etmesi, biyolojik annesiyle karşılaşması, babasını krematoryumda görmesi) neler hissettiğini okumak yani iç sesini daha fazla duyabilmeyi isterdim.
Yazar belki de insan psikolojisini ele almaktan daha çok, yoksulluk ,sınıf farkı ,sistem eleştirisi gibi kavramları mizahi da katarak fantastik bir çerçevede okura sunmak istemiş olabilir.
Kitabı bir bütün olarak değerlendirirsem ben beğendim .
Soluk Salıncağı benim için okuması kolay bir kitap olmadı; yazarın tercih ettiği yoğun anlatım dili nedeniyle hızlı tüketilebilecek bir eser değil asla. Kitabın içine girmeye çalıştıkça metnin beni dışarı itmesi, aslında eserin kurduğu yabancılaştırıcı atmosferin bir parçası gibi hissettirdi. Bu nedenle yaptığım araştırmalar ve genellikle kitabı bitirdikten sonra başvurduğum inceleme yazıları sayesinde, eserde yer alan metaforik öğelerin anlamlarını kavramam, okuma sürecinde yazarın diline alışmamı kolaylaştırdı.
Bazı metaforlar :
Soluk : hayatla ölümlü aradındaki ince çizgi
Salıncak : Salıncak hareketi, kamp yaşamının tekdüze ama aynı zamanda her an ölümle temas eden kırılgan ritmi. Aynı zamanda umutla umutsuzluk arasında gidip gelme , Leo’nun ruhsal dengesizliği.
Soğuk ve buz : duygusal donukluk
Kömür/ yük: zorla çalıştırma , insan emeğini sömürülmesi
Ekmek/ yemek : insan ilişkilerinin açlık üzerinden şekillenmesi
“Açlık meleği”nin ise Leon’un zihninde somut bir varlığa dönüşmesi, romanın en güçlü metaforu olarak öne çıkıyor; Açlığın ahlaki değerlerin sınırlarını nasıl değiştirdiğini, hayatta kalma mücadelesinde verilen psikolojik savaşın insan zihninde yarattığı etkileri okuyoruz.
Akıcı bir anlatımdan ziyade sabır ve dikkat isteyen bir roman. Farklı bir okuma deneyimi yaşamış olduğum için mutluyum.
