çünkü uyudu. insanın, hiçbir zaman hayatının sahibi olmadan öleceği için çektiği acıyı unutmasının tek yolu buydu.
hayat, elle tutulabiliyor, gözle görülebiliyor, kulakla duyulabiliyor, burunla koklanabiliyor, dile tat veriyordu. ancak bütün bunlar, sadece saniyenin yarısı kadar sürüyordu. oysa insan, ortalama altmış beş yıl yaşıyordu.