Öncelikle bi’ insan kitabın kahramanı kötü kalpli de olsa ona sempati duyabilirmiş ilk olarak bunu öğrendim bu kitapta. Bir de dünyanın en uçuk, kaçık, umursamaz insanı dahi olsan bir gün herkes gibi evlenip çocuk çocuğa karışma düşüncesine sahip oluyorsun, bunu da öğrendim. Ve son olarak iyiliğin içten geldiğini ve seçilebilecek bir şey olmadığını da öğrendim.
Not: Ayrıca küçük kankamız Alex’i asla unutmayacağım sözünü de buradan veriyorum :)