“Annem –yahut bir başkası– olmadan yaşayamam.” diyorsanız, bu sözünüzü yeniden düşünün. Dünyada o olmadan yaşayamayacağınız tek kimse, kendinizdir; ve insanın hissetmesi gereken budur.
“Acaba” ile başlayan her ihtimal karanlıktı. Ama biz o ihtimallerin hep çok güzel, en azından mevcuttan daha güzel olduğunu düşünüyor, bu yanılgıyla kendimizi yiyip bitiriyorduk.