Öyle içler acısı bir çağ ki bizimkisi, onu daha da trajikleştirmek istemiyoruz. Büyük felaketi atlattık ve yeni, küçücük umutlarımız filizlensin diye, enkazın tam ortasında kendimize yeni, küçücük yaşamlar oluşturmaya koyulduk. Oldukça zorlu bir iş bu, zira artık geleceğe uzanan düz yollarımız yok. Buna karşın engelleri aşa aşa, oradan oraya dolaşıyoruz işte.
Göğün kaç katının tepemize yıkıldığının önemi yok, bir şekilde yaşamamız gerek.
Kitap aslında ilk iki kitapta çok akıcıydı, bu sefer okurken biraz sıkıldım. Çok geçiş ve ara kitap tarzı olmuş, son 50 sayfasında heyecanı anca verebildi bana. Umarım son kitap akıcı ve güzel biter.