Çoğu şey insanın kendi yüreğinde olup biten durumlara bağlıdır. Mutluluk, üzüntü veya keder gibi durumlar içinizde ne kadar beslediğinize, ne kadar güç verdiğinize veya tam tersi ne kadar yüzleşip vedalaşmaya çalıştığınıza bağlı olarak hayatlarını sürdürülebilirler. Belki de hayatta ki birden fazla şey için kendi kendimizi dinlememiz, anlamamız lazım...
#kendikalemimden
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bakışlarımda belirdi gözlerin,senden uzak bir noktada
Bir izlenceydi önümüzdeki bu serüven
Biraz donuk biraz da savruk
İçimde bir yerde ölmemiş bir şey var sanki
Belki de ölmüş ,tarifi imkansız bir telaş kaplamış beni
Durmadan konuşuyor hiç susmuyor içimdeki sen
Üstünü örtmek istedim defalarca ,kapansın bu sevda defteri
Ne zaman unutmaya kalkışsam bir şekilde hatırlatıyorsun kendini
Bazen bir sahnede,bazen bir yolda hatta bir avluda
Senden kaçmaya çalışırken defalarca sana mahkum oluşumu izliyorum ,tepelerden bir yerden
Bir ışık savurur gözlerindeki rüzgarları kokun buram buram yayılır etrafa ,bir kıskançlık krizi patlar bende
En çok ben içime çekerim kokunu ,minnacık dudaklarından bir fısıltı yükselir bittii diye
Biraz afallarım sonra anlarım ki tek biten şey nefesim değil de içimdeki senin hevesiymiş...
Nerde olursam olayım gökyüzü benimdir
pencere düşünce hava aşk yer benimdir
ne õnemi var
arada bir biten gurbet mantarının
Bilmiyorum
niçin at soylu hayvandır
güvercin güzeldir diyorlar
niçin kimsenin kafesinde akbaba yok
yoncanın kırmızı laleden neyi eksik
gözleri yıkamalı
başka türlü görmeli...
Sohrab Sepehri
Sohrab Sepehri
Mutlu sonla biten masal yoktur, insanın inanmak istediklerine gönüllü olarak kanması vardır.
Tarık Tufan
Tarık Tufan
Bir gün değil,
bin gün geçse de değişmeyen şeyler var insanın içinde.
ne zaman silebiliyor onları,
ne de tamamen sahip çıkabiliyor.
öylece taşıyor…
adı konulmamış duygular gibi,
yarım kalmış hikâyeler gibi,
hiç gönderilmemiş mektuplar gibi.
ve galiba insanı en çok,
biten şeyler değil;
içinde yaşamaya devam edenler yoruyor.